recenzja

"Płynące wieżowce" złośliwie zsuwają się ze sztandarów. Zamiast brać udział w politycznej awanturze, Tomasz Wasilewski siada okrakiem na barykadzie.

Jeden z bohaterów "Powtórnie narodzonego" stwierdza, że o wojnie na Bałkanach powinno się opowiadać w stylu Bustera Keatona. Niestety scenariusz do filmu Sergia Castellitta napisał raczej ktoś pokroju Ilony Łepkowskiej.

Druga część "Igrzysk śmierci" nie zachwyca, ale ma też dopiero przygotować widzów na wielki finał.

Gdy Samsung wypuścił Note, kolejne hybrydy telefonu z tabletem wydawały się być kwestią czasu. Żaden z wielkich producentów sprzętu nie odda bowiem segmentu rynku bez walki. Tak oto doczekaliśmy się odpowiedzi Sony, czyli Z Ultra.

"Don Jon" to popis artystycznej impotencji Josepha Gordona-Levitta. Na domiar złego doświadczony aktor i początkujący reżyser musi cierpieć na rozdwojenie jaźni. Choć we własnym filmie gra seksownego podrywacza, po drugiej stronie kamery przypomina oblanego rumieńcem nowicjusza. Niepewny swych reżyserskich umiejętności Gordon-Levitt mizdrzy się do odbiorcy, mruga do niego okiem i próbuje całego arsenału wypróbowanych trików. Ostatecznie nie oferuje mu nic więcej niż twórca typowego hollywoodzkiego produkcyjniaka. W związku z tym widz ma prawo czuć się jak ktoś, kto umówił się na randkę z dominą, a skończył w łóżku z zakonnicą. I nawet urok Scarlett Johansson "Don Jona" uratować nie może.

Jury festiwalu w Gdyni "Papuszy" nie doceniło. Pół biedy, gdyby obraz Krauzów stworzony był z dobrych intencji, ale artystycznie niepełny albo przynajmniej pęknięty. Tymczasem nic z tych rzeczy. Z wyjątkowymi zdjęciami Wojciecha Staronia i Krzysztofa Ptaka, muzyką Jana Kantego Pawluśkiewicza oraz rolami zawodowych aktorów i fenomenalnych naturszczyków "Papusza" jest w polskim kinie dziełem wyjątkowym – pisze Jacek Wakar dla "Dziennika. Gazety Prawnej".

Z jednej strony mamy nową gwiazdę kobiecego popu – Lorde. Z drugiej świeżą postać w męskim dziale, czyli Jamesa Arthura.

"Pussy Riot. Modlitwa punka" jest wybuchowe niczym koktajl Mołotowa i dotkliwe jak cios milicyjną pałą. Dokument Mike'a Lernera i Maxima Pozdorovkina przekonuje, że punk nie umarł, nawet jeśli jest torturowany i więziony w obskurnym łagrze.

Wspaniały film Krzysztofa Krauzego i Joanny Kos-Krauze bardziej niż o cygańskiej poetce jest o śmierci cygańskiego narodu i cygańskiej kultury. Jednak jej też nie tracimy z oczu.

To powinien być dobry film – Ridley Scott za kamerą, scenariusz napisany przez Cormaca McCarthy'ego, na ekranie wielkie gwiazdy. Ale tylko aktorzy – oraz autor znakomitych zdjęć Dariusz Wolski – stanęli na wysokości zadania i próbują wnieść trochę życia do wysilonego, schematycznego widowiska, niezbyt umiejętnie ogrywającego klisze gangsterskiego kina.