recenzja

Jeśli ktoś jeszcze potrzebuje dowodu, że polskim filmowcom niespecjalnie wychodzi kino gatunkowe, powinien się wybrać na "Ostrą randkę". Już sam tytuł – na plakatach widniejący z budzącym grozę dopiskiem "3D" – może odstraszyć mniej odpornych widzów. Tych, którzy dadzą się jednak skusić, czeka trudna próba.

Michael Bay znowu kręci za grosze. To oczywiście w jego przypadku i tak fura kasy – 26 milionów dolarów – ale budżet "Sztangi i cashu" (cóż za okropny tytuł!) blednie w porównaniu z pieniędzmi, które wydano na hollywoodzkie ekstrawagancje z wygenerowanymi komputerowo ogromnych rozmiarów robotami.

Moda na ekranizowanie baśni nie ma końca, ale jak na razie nie przyniosła udanych artystycznych efektów.

Sukces filmu "G.I. Joe: Czas kobry" musiał pociągnąć za sobą realizację sequela.

Reżyserskiego debiutu Juana Carlosa Mediny nie można raczej uznać za objawienie w hiszpańskim horrorze. Ale na "Granice bólu" warto zwrócić uwagę – choć niedoskonałe, mają więcej klasy niż podobne produkcje z Hollywood.

Oscarowa rola Cate Blanchett – w najlepszym znaczeniu tego określenia. Głęboka, poruszająca, fenomenalna. A Woody Allen przypomina, że dramaty pisze równie dobrze jak lekkie komedie.

Oglądając "Meteorę", trzeba zapomnieć o trywialnym przesłaniu (miłość erotyczna kontra miłość duchowa) oraz wątpliwych konceptach dramaturgicznych – to film do smakowania estetycznego.

Na ekranach polskich kin są już "Samoloty", czyli spin-off słynnych "Aut". Oto, co o historii cierpiącego na lęk wysokości samolotu rolniczego (który marzy o starcie w największym w historii wyścigu powietrznym dookoła świata) piszą krytycy filmowi.

Film "Żywie Biełaruś" Krzysztofa Łukaszewicza, chociaż wyprodukowany przez Polaków, słusznie określany jest jako pierwsze białoruskie kino opozycyjne. Scenariusz oparty na autentycznych losach Franaka Wiaczorki ukazuje destrukcyjny kocioł politycznego uwikłania Białorusi, państwa nieomal totalitarnego.

Filmy religijne mogą budzić mieszane uczucia, bo artystyczne doznania i szczerość przekazu rzadko idą w nich w parze. W "Maryi, matce Jezusa" Guido Chiesa znalazł jednak złoty środek.