repolonizacja

Dystrybucja trefnych funduszy inwestycyjnych i kara od nadzoru, nietrafione kredyty i kadrowa karuzela. Jaskółką repolonizacji targają silne wiatry.

Kandydatem Zjednoczonej Prawicy na prezydenta musi być Andrzej Duda – uważa Jarosław Gowin. Wicepremier, minister nauki mówi, że wycofanie poparcia dla głowy państwa oznaczałoby, że odradza się gen samozagłady prawicy.

P omysł przemeblowania rynku mediów pojawia się w debacie publicznej od początku tej kadencji. Politycy partii rządzącej co pewien czas podnoszą go w coraz to nowych wersjach. Od kilku lat nie zmienia się tylko jedno: nader czytelna intencja podporządkowania sobie mediów prywatnych, by tak jak te publiczne życzliwie przedstawiały władzę, a w czarnych barwach opozycję.

Wicepremier Jarosław Gowin powrócił niedawno do pomysłu repolonizacji mediów. Według niego będzie ona jednym z zadań rządu Zjednoczonej Prawicy po wygranych jesiennych wyborach parlamentarnych. Inni politycy obozu rządzącego mówią z kolei, że chodzi nie tyle o repolonizację, ile o dekoncentrację. Dla jednych i dla drugich mamy ściągawkę – mapę polskiego rynku medialnego.

To trzeba przeprowadzić normalnymi metodami rynkowymi - powiedział minister nauki Jarosław Gowin pytany na antenie TVP1 o wypowiedź sprzed tygodnia, kiedy stwierdził, że "szanujące się państwo i naród nie może dopuszczać do tego, żeby większość mediów znajdowała się w cudzych rękach".

Wicepremier, minister nauki i szkolnictwa wyższego Jarosław Gowin ocenił, że jeżeli Polska aspiruje do europejskich standardów gospodarczych, to powinna też aspirować do takich samych standardów, jeśli chodzi o gwarancje dla pluralizmu mediów.

Zrepolonizowane PKL szykują inwestycje o wartości 400 mln zł. Oprócz prac w rejonie Kasprowego Wierchu planują nowe przedsięwzięcia m.in. w Bieszczadach i w Pieninach.

Patriotyczne uniesienie, które każe politykom wspierać w gospodarce sektory strategiczne, częściej niż ojczyźnie służy im samym i ich znajomym.

Zrobienie męczenników z Bartosza Węglarczyka czy Tomasza Lisa przy okazji walki o medialną „większą równowagę” wcale nie musi prawicy pomóc. Warto się zastanowić przed podjęciem decyzji.

Przyglądając się dyskusji o redefinicji polskiego systemu medialnego, warto mieć na oku to, co dzieje się u naszych bliższych i dalszych sąsiadów. Gdy u nas padają hasła repolonizacji czy dekoncentracji, z czeskiego rynku mediów wycofuje się ostatni duży zagraniczny gracz. Zarazem Czesi badają możliwości inwazji na media francuskie.