sanacja

Interesujące, że puentę do opowieści o końcu demokracji w II Rzeczpospolitej i szybko następującej po tym degeneracji obozu władzy, życie dopisało akurat w tym tygodniu…

"Z punktu widzenia Kremla, to ten projekt w Polsce jest optymalny. To istotna siła w Europie, która rozwala Unię Europejską i destabilizuje demokrację. Jednak w gruncie rzeczy sami jesteśmy sobie winni, bo sami ją wybraliśmy, a teraz nie umiemy dać jej czerwonej kartki" - mówił w TOK FM Adam Michnik.

Gdy piłsudczycy zdobywali władzę, wspierały ich nieliczne tytuły prasowe. Dekadę później tylko nieliczne ośmielały się ich jeszcze krytykować.

W tym tygodniu mecz między Naczelnikiem a jego krajem prawie został rozstrzygnięty. To znaczy Naczelnik prawie wygrał, a kraj prawie się pogrążył, lecz dopóki sędzią jest epidemia, rozgrywka będzie trwać.

"Piłsudski nie wiedział dokładnie, w którą stronę ma podążać. Dlatego uzdrowienie państwa pozostało tylko hasłem. Działania wykonawców jego woli nie łączyły spraw podstawowych, takich jak gospodarka, edukacja i kwestie narodowościowe. Dopiero pod koniec istnienia sanacji zaczęto te sprawy postrzegać nieco inaczej, ale i tak nie w pełni skutecznie. Spowodowało to ogromną słabość II RP, która ujawniła się w 1939 r." – mówi PAP Maciej Gablankowski, historyk, autor książki „Piłsudski. Portret przewrotny. Biografia”.

To, że obóz władzy gnije nie daje się od razu wyczuć po przykrym zapachu. Choć i na niego nieuchronnie przychodzi czas. Wcześniej jednak pojawiają się zwiastujące go symptomy.

Po wyborach liczni komentatorzy twierdzili, że mając swojego prezydenta PiS przystąpi do kolejnej fazy rekonstrukcji rządów sanacji. I faktycznie nie mylili się.

Dopiero co obchodziliśmy 94. rocznicę przewrotu majowego oraz 85. rocznicę śmierci Józefa Piłsudskiego, który zmarł dokładnie dziewięć lat po zbrojnym obaleniu centroprawicowego rządu premiera Wincentego Witosa (12 maja 1926 r. i 12 maja 1935 r.). W Sejmie uczczono pamięć Marszałka i ofiar majowych walk.

Czy doczekamy się nowego początku w polityce?

Im więcej władzy zdobywają rządzący, tym szybciej się deprawują. A temu zawsze towarzyszy rosnąca nienawiść do osób, które przeszkadzają im w konsumowaniu zdobyczy.