symetryzm

Niemiecka prasa komentuje eskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie. "Frankfurter Allgemeine Zeitung" zwraca uwagę, że atak Iranu na Izrael "nie może być określany jako symetryczny".

Nie przypuszczałem, że spór o symetryzm stanie się tak szybko podstawą do solidnej filozoficznej rozprawy. A jednak.

Telewizyjno-twitterowy spór Radosława Sikorskiego oraz Katarzyny Kolendy-Zaleskiej odkurzył stary, kochany symetryzm. Bo, jak mawiał bohater "Skrzypka na dachu", z jednej strony… Z jednej strony trudno nie zrozumieć złości Sikorskiego, kiedy zderza się ze ścianą zarzutów, że ciągle rządzi PiS, tak jakby winą przeciwników PiS był PiS.

Jarosław Gowin z opozycją? Od czasu do czasu ktoś powie w Polsce coś o "symetrystach", wywołując krótkotrwałą dyskusję o sensie i bezsensie.

Polskie Stronnictwo Ludowe to ostatnia nadzieja symetrystów. Ma lidera, którego wskazuje na pożądanego przywódcę hipotetycznie zjednoczonej opozycji trzykrotnie więcej jej zwolenników niż Grzegorza Schetynę albo Pawła Kukiza. Ma krytyczny stosunek wobec PiS, ale biorąc udział w wojnie polsko-polskiej, starannie unika chwytów, które ten konflikt oblepiły kłamstwem i fanatyzmem. Nie jest antykapitalistyczne, ale bez trudu mieści się po stronie rozczarowanych neoliberalizmem. Wreszcie notuje niewiarygodną zmianę w sondażach – nie tych o szansach wyborczych, ale w tych na temat zaufania (!).

Dzieci biorą się z nadmanganianu potasu – zalecał tłumaczyć maluchom Antoni Słonimski, gdy te zapytają, skąd się wzięły. Kiedy będą mieć wątpliwości, zawsze można powiedzieć, że się niedosłyszało pytania. Ale w Polsce od lat dzieci jest coraz mniej i dopiero zbiorowy wysiłek PiS ma tę sytuację zmienić. Natomiast zaczęło u nas przybywać symetrystów.

Człowiek, który używa wobec innych określenia "symetrysta", osiągnął już taki poziom zaangażowania w konflikt polityczny, że zaczynają mu przeszkadzać wahający się. To sygnał ostrzegawczy. Przecież my nie toczymy wojny - mówi w rozmowie z dziennik.pl Jarosław Flis, socjolog i publicysta.