Woś

Jeszcze kilka lat temu przed fetyszyzacją tematu zadłużenia publicznego ostrzegało niewielu ekonomistów. A ci, którzy to robili, siedzieli zazwyczaj głęboko ukryci w uniwersyteckich katakumbach.

Wi ększość "reform" zachodnich systemów pomocy bezrobotnym szła w ostatnich dekadach w kierunku stopniowego obniżania świadczeń. Żeby się ludzie przypadkiem nie rozleniwili. Tymczasem trzeba robić dokładnie odwrotnie.

Złe banki pełne złych ludzi narobiły złych rzeczy – taka jest standardowa odpowiedź na pytanie o przyczyny kryzysu finansowego z 2008 r. Problem w tym, że nie jest to odpowiedź prawdziwa – przekonuje amerykański ekonomista Larry Kotlikoff.

Tak zwana bogata Północ eksportuje na tzw. globalne Południe wiele rzeczy. Wśród nich coraz częściej również takie zjawiska jak... otyłość. Do takiego wniosku doszli ekonomiści Osea Giuntella, Matthias Rieger i Lorenzo Rotunno.

M igranci – tak czy nie? To dylemat, przed którym stoi dziś każdy kraj bogatego Zachodu, również Polska. Odpowiedzi skrajne (pełna otwartość albo totalne zamknięcie) oczywiście odrzucamy, bo w prawdziwym świecie nie da się ich zrealizować. Jak wybrać właściwą politykę pomiędzy biegunami? I co na to współczesna ekonomia?

M oją pierwszą reakcją na wieść, że Paul Romer dostał tzw. ekonomicznego Nobla, było zdumienie. Byłem przekonany, iż 63-latek z Uniwersytetu Nowojorskiego już kiedyś tę nagrodę otrzymał, a przecież dwa razy ustrzelić jej nie można.

Zapracowanie na to, by zostać znienawidzonym przez znajomych oraz zupełnie obcych ludzi, jest w Polsce banalnie proste. Nie trzeba się przy tym specjalnie wysilać np. mordując, gwałcąc, okaleczając dzieci, czy budując kolejną piramidę finansową. Zamiast tracić zdrowie i nerwy na tak męczące zajęcia, należy po prostu stworzyć w kilkanaście minut ideę opartą na logicznych przemyśleniach, a jednocześnie zupełnie ignorującą polityczne konotacje i emocjonalne odczucia innych.

Miłość bywa ślepa. Zwłaszcza pierwsza miłość. Jak się ma lat kilkanaście, można się zakochać w każdym. Zwłaszcza jeśli ten ktoś okaże nam odrobinę sympatii. Ale potem się dorasta i rozsądniej lokuje się uczucia. Jednak nasi politycy tego nie potrafią. Co widać na przykładzie kultu Margaret Thatcher i Ronalda Reagana. Rządzące (zwłaszcza lokalnie) pokolenie pięćdziesięciolatków pcha na piedestały socjalną oszustkę i agresywnego brutala.

Francuzi będą w niedzielę głosować w wyborach prezydenckich. To bardzo dobra okazja, by rozbić parę mitów na temat rzekomo socjalnego modelu realizowanej nad Sekwaną gospodarki.

Chodzą słuchy, że jedną z inspiracji wicepremiera Mateusza Morawieckiego są prace byłego głównego ekonomisty Banku Światowego Chińczyka Justina Yifu Lina. A zwłaszcza jego koncepcja tzw. nowej ekonomii strukturalnej wyłożona najlepiej w książce z roku 2012.