Łukasz Maciejewski

Nowy film Urszuli Antoniak "Strefa nagości" to dzieło pęknięte, dalekie od doskonałości, a przecież fascynujące.

O tym filmie zrobiło się naprawdę głośno, kiedy okazało się, że "Timbuktu" – pokazany wcześniej na festiwalu w Cannes – rozbił bank z francuskimi Cezarami, uzyskał też pierwszą w historii oscarową nominację dla Mauretanii.

Ponoć ostatni już film fabularny Kena Loacha faktycznie przypieczętowuje karierę brytyjskiego reżysera. Odsłania w pełnej krasie jego budowaną konsekwentnie od lat wizję socjalistycznego świata złożonego z opozycji.

"Plemię" to pozbawiony fałszywych tonów obraz szkoły dla głuchoniemych.

Xavier Dolan musi irytować filmowców na całym świecie. Utalentowany, pracowity, ambitny aż do przesady, urodziwy i na dodatek ma w życiu farta.

W kinach "Serce, serduszko" nie było oszałamiającym sukcesem, myślę jednak, że w obiegu domowym i telewizyjnym film Kolskiego czeka znacznie lepszy odbiór.

Czytając świetną monografię Wandy Jakubowskiej napisaną przez Monikę Talarczyk-Gubałę, raz po raz myślałem z zawstydzeniem, że niemal zupełnie wyparłem tę reżyserkę ze świadomości. Nie pojawiała się w kontekście jakiekolwiek artykułu czy pracy dydaktycznej, generalnie nigdy nie zaprzątałem sobie Jakubowską głowy. A mówimy przecież o jednej z najbarwniejszych i chyba najważniejszych postaci polskiej kinematografii, słusznie acz złośliwie tytułowanej jako "babka polskiego filmu". Celowo piszę, że Jakubowska była symbolem kinematografii, a nie kina, ponieważ odniosła zasługi głównie na polu popularyzatorskim, instytucjonalnym, programowym, nie reżyserskim.

"Biały cień" Noaza Deshego to wzorcowy przykład na to, jak nakręcić film, żeby zostać zauważonym i docenionym na świecie.

Po raz pierwszy oglądałem ten film na festiwalu w Montrealu. Byłem członkiem jury krytyki i właśnie od nas "Druga strona muru", film o konsekwencjach ucieczki z NRD do Berlina Zachodniego, otrzymał główną nagrodę. Pamiętam rozmowy z kolegami z jury, Francuzem, Japonką i Argentyńczykiem. "To dla nas egzotyka, ale przecież ty znasz to wszystko lepiej, mieszkałeś w tym rejonie, żyłeś tam". To prawda, mieszkałem, ale z naszej perspektywy egzystencja w NRD pokazana w filmie Christiana Schwochowa w porównaniu z nami wydaje się upiornym koszmarem.

Lech Majewski nigdy nie szedł na kompromisy artystyczne, realizuje filmy według własnych, niepodległych zasad. To reguły wolnego twórcy.

"Selma" to filmowy portret Martina Luthera Kinga. Rzetelny, szlachetny, ale jednocześnie zbyt pomnikowy. Trudno się nim przejąć.

Wiadomo, ten głos, ten gust. Autorska seria płyt sygnowana nazwiskiem Wojciecha Manna to coś więcej niż standardowe składanki z hitami kompilowanymi w myśl zasady: "Znacie? To posłuchajcie raz jeszcze". U Manna inaczej. "Nieprzeboje" są zapisem muzycznych fascynacji jednego z najlepszych i najbardziej rozpoznawalnych dziennikarzy muzycznych w Polsce.

Dla Grzegorza Królikiewicza należałoby stworzyć specjalną kategorię filmową. Twórca "Sąsiadów" ustanowił własne zasady, pozostaje im wierny.

O Kubricku zawsze warto pisać. Na DVD ukazało się właśnie kolekcjonerskie wydanie siedmiu arcydzieł artysty.

Yves Saint Laurent w krótkim czasie doczekał się pełnometrażowego biograficznego dokumentu oraz dwóch fabuł.