Łukasz Maciejewski

"Violette" wygląda, jakby reżyser Martin Provost, chcąc być niezależny, obawiał się brawury lub skandalu.

Na ekrany kin wraca "Wielki błękit" – piękny film, który przypomina, że Luc Besson był niegdyś jedną z największych nadziei europejskiego kina. To już przeszłość.

Jan Hřebejk kolejny raz wyrusza w podróż do przeszłości, tym razem jednak nie bawi się w sentymentalizm.

Nikt nie potrafi lepiej od Skandynawów i Holendrów portretować w kinie strasznych mieszczuchów skrywających w swoich minimalistycznych, świetnie urządzonych mieszkaniach całkiem przyziemne żądze. Alex van Warmerdam w "Borgmanie" ironicznie i z wdziękiem przygląda się krajanom. Przy okazji stara się być jednak głęboki, tajemniczy, a nawet metafizyczny. Houston, mamy problem.

"Rękopisy nie płoną" to nie jest zwyczajny tytuł w naszym repertuarze. Dowodzi, że kino – podobnie jak literatura – może być potężną bronią.

Meryl Streep swoim zwyczajem zawłaszczyła całe pole. Nikt nie może mieć wątpliwości, że to ona i tylko ona jest gwiazdą "Sierpnia w hrabstwie Osage".

"Eastern Boys" Robina Campillo przekracza granice dokumentalnej rejestracji dworcowego życia. Cinema verite flirtuje z kryminałem, ten zaś łączy się z melodramatem.

Uczestniczyłem w pierwszym międzynarodowym pokazie "Chce się żyć" Macieja Pieprzycy na festiwalu w Montrealu. Publiczność przyjęła film owacją na stojąco, z wielkim wzruszeniem. Potem ów stygmat wzruszenia stał się znakiem rozpoznawczym produkcji. Sytuacja powtarzała się na każdym pokazie, we wszystkich miejscach. Film Pieprzycy przywrócił polskiemu kinu łzy. Nie trzeba się ich wstydzić.

Sport był zawsze blisko polityki. Kilka pokoleń polityków snobuje się na znawców sportu, wielu sportowców marzy o nieźle płatnej politycznej emeryturze. Dokument Michała Bielawskiego "Mundial. Gra o wszystko" opowiada jednak o czymś innym. Mówi o sporcie, który stał się polityką.

Xavier Dolan nie zamierza osiąść na laurach, szuka własnego języka, ciągle się rozwija. "Tom" jest wciąż niedoskonałym, ale zdecydowanie najciekawszym tytułem w dotychczasowej biografii reżysera.

Deng Xiaoping poproszony podczas rewolucji kulturalnej o wygłoszenie samokrytyki odpowiedział: "Jestem już stary i głupi". Po obejrzeniu filmu "Chore ptaki umierają łatwo" czuję się jak nieszczęsny Deng. Za stary i za głupi na tego rodzaju "arcydzieła". A może właśnie jest odwrotnie? Może zostało jeszcze trochę zdrowego rozsądku?

Hipster przeszedł na drugą stronę tęczy. Zestarzał się w rytmie stroboskopowo migotliwych czasów. Wczorajsze spodnie rurki dzisiaj są dzwonami – trudno nadążyć za modą.

Kameralny, domowy kontakt z "Papuszą" Joanny Kos-Krauze i Krzysztofa Krauzego buduje dodatkowe konteksty. Oglądałem ten film wiele razy, za każdym razem odbieram go inaczej.

James Franco chciałby być w kinie zarówno Leonardem da Vinci jak i Leonardem DiCaprio. Gra, reżyseruje, pisze, używa, nosi się modnie, politykuje i ziewa. Bardzo się przy tym krygując. To nie może się udać.

Isabelle ma zaledwie siedemnaście lat. Wywodzi się z solidnej, mieszczańskiej rodziny, mieszka w dobrej dzielnicy, uczęszcza do prestiżowego liceum. A jednak umieszcza w sieci erotyczne anonse, za usługi wyznacza wysoką stawkę – od trzystu euro w górę.