Dominika Ćosić

Frederica Mogherini jeszcze nie została oficjalnie szefową dyplomacji, a już zaliczyła poważną wpadkę. Nic więc dziwnego, że pojawiają się głosy, że Włoszka może sobie nie poradzić w starciu z Siergiejem Ławrowem.

Na placu boju o stanowisko polskiego komisarza została tylko Elżbieta Bieńkowska, obecna minister infrastruktury i transportu oraz wicepremier. Po nominacji dla premiera Donalda Tuska na przewodniczącego Rady Europejskiej, w Brukseli oczekiwano, że Polska dostosuje się do reguł gry i nominuje kobietę na komisarza. Kraje członkowskie są pod presją Jean-Claude’a Junckera, a ten boi się Parlamentu Europejskiego, który żąda parytetów.

To, jak skuteczny i dobry okaże się Donald Tusk w roli przewodniczącego Rady Europejskiej zależeć będzie także od tego, kto znajdzie się w gronie jego najbliższych współpracowników. Jeśli potwierdzi się, że szefem jego gabinetu zostanie sekretarz stanu w MSZ, Piotr Serafin, premier będzie miał naprawdę dużą pomoc.

Wiele wskazuje, że Donald Tusk mimo oficjalnych zaprzeczeń jednak wybierze się do Brukseli. Jeśli podąży tam także Radosław Sikorski, PO będzie miała kłopot. 

Sankcje sankcjami, ale interesy z Rosją i tak można robić. Pokazuje to przykład byłego francuskiego eurodeputowanego, Philippe’a de Villiers, który inwestuje w budowę olbrzymiego parku rozrywki na Krymie.

Najpierw kraje europejskie, a teraz Stany Zjednoczone zaczynają zmieniać podejście do Rosji. Nie, nie na bardziej radykalne. Wręcz odwrotnie. Rosja jest bowiem pożądanym sojusznikiem w wojnie z islamskimi fundamentalistami. To może rozmiękczyć i tak niespecjalnie silne poparcie Zachodu dla Ukrainy.

Decyzja Serbii o wszczęciu śledztwa w sprawie prywatyzacji koncernu naftowego NIS wyglądać może jak kolejny krok w stronę uniezależnienia się od Rosji i przybliżenia do Unii Europejskiej. W oczywisty sposób związane jest to z budową gazociągu South Stream. Ale to także element walki politycznej wewnątrz Serbii - pisze Dominika Ćosić, korespondentka dziennik.pl w Brukseli.

Premier i przyszły prezydent Turcji Recep Erdogan zapowiada, że Turcja stanie się potęgą. To nie czcze obietnice, bo Ankara już jest coraz bardziej liczącym się partnerem gospodarczym i politycznym. Szkoda tylko, że przez wiele lat traktowania jej lekceważąco przez Unię Europejską, zbliżyła się do Moskwy.

"Sankcje są ponad 10 razy bardziej dokuczliwe dla Rosji niż dla Unii Europejskiej" - przekonuje w rozmowie z dziennik.pl Jacek Saryusz-Wolski. Eurodeputowany Platformy Obywatelskiej mówi również o tym, jakie kolejne kroki może podjąć Bruksela w odpowiedzi na embarga i zakazy wprowadzone przez Moskwę.

Bruksela jest skonsternowana i zbita z pantałyku - tak najkrócej można określić unijne reakcje na rozwój sytuacji na Ukrainie. Część krajów członkowskich zaczyna żałować skutków wprowadzenia sankcji na Rosję. Wiele nie rozumie, czemu sankcje przyniosły odwrotny efekt. Mało kto jednak zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji.

Radek Sikorski został oficjalnym polskim kandydatem na komisarza unijnego – konkretnie szefa dyplomacji unijnej. Ale czy faktycznie Polska gra o tekę dla niego? Można przypuszczać, że to raczej gra mająca na celu podbicie stawki.

Według rosyjskich mediów, to Polska i Wielka Brytania wiodą prym w antyrosyjskiej krucjacie na Zachodzie. Można to inaczej ująć - Warszawa i Londyn nie są oślepione rusofilskimi sympatiami, które cechują Francję czy Włochy. Zestrzelenie samolotu malezyjskiego zaczęło jednak zmieniać podejście do Rosji także w krajach, które do tej pory były neutralne.

Odroczenie decyzji o sankcjach na Rosję oznacza, że dalej nie ma porozumienia co do tych sankcji. Unia Europejska w tak ważnych sprawach musi mówić jednym głosem, by brzmieć wiarygodnie. Ale ten głos to najczęściej najmniejszy wspólny mianownik. Czyli wypadkowa między ostrym podejściem Polski, krajów bałtyckich, skandynawskich i Holandii a Niemcami, Francją i Włochami.

Od co najmniej roku trwają spekulacje co do europejskiej kariery Donalda Tuska. Początkowo mówiło się o jego szansach na fotel przewodniczącego Komisji Europejskiej, kilka tygodni temu pojawił się wariant szefa Rady Europejskiej. Kto popierałby kandydaturę polskiego premiera na to stanowisko? Niemcy, bo dla najpotężniejszego kraju Unii pozbawiony wyrazistych poglądów premier Tusk byłby bardzo wygodny. Dla Polski jednak byłaby to żadna korzyść, poza prestiżem.

Nowa Komisja Europejska będzie prawdopodobnie jeszcze bardziej zmaskulinizowana niż ta kończąca kadencję, stąd naciski na kraje członkowskie, by desygnowały kobiety na komisarzy. I to także powód, dla którego młoda włoska minister spraw zagranicznych ma szansę zastąpić Catherine Ashton na fotelu szefa unijnej dyplomacji. W tym wypadku nie liczy się doświadczenie – znikome - ani wiedza, lecz tylko i wyłącznie konieczność utrzymania parytetów. I jest to właśnie idiotycznym i instrumentalnym podejściem do kobiet w polityce.