Jacek Wakar

W warszawskim Teatrze Konsekwentnym 13 czerwca premiera głośnych „Zbombardowanych”. Spektakl zrywa z tradycją wystawiania sztuk Sarah Kane, o czym opowiada reżyser Marek Kalita.

„Całopalenie” Dei Loher to raczej szkic niż gotowe przedstawienie. Mimo to świetnie określa reżyserską ścieżkę Pawła Miśkiewicza

"Marat/Sade" Weissa w Teatrze Narodowym w Warszawie to najbardziej oczekiwana premiera końca sezonu. Spektakl reżyseruje Maja Kleczewska, nazywając go... eksperymentem!

Ten spektakl odebrał mi pewność, że mam już własną drogę, którą idę i gotowe sposoby rozwiązywania inscenizacyjnych problemów - mówi „Kulturze” Paweł Miśkiewicz, który w Teatrze Dramatycznym przygotowuje „Całopalenie” Dei Loher

Karolina Dafne Porcari i Katarzyna Misiewicz-Żurek - od dwóch młodych aktorek wyszła inicjatywa przygotowania w warszawskiej Wytwórni spektaklu „Ona i Ona”. Chcą opowiedzieć o sobie, spróbować ocenić własną sytuację w teatrze

Sądząc po reakcji premierowej publiczności, "Szajba" Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk, którą we wrocławskim Teatrze Polskim wyreżyserował Jan Klata, to farsa dekady. Anarchiczna zabawa w obalanie świętości to w tym przypadku tylko dobrze brzmiące hasło. W istocie bowiem prowokacja Klaty jest bezpieczna, a spektakl przypomina sceniczną wersję "Świata według Kiepskich" - pisze w DZIENNIKU Jacek Wakar.

To było latem 1994 roku. W warszawskim Teatrze Ateneum premiera sztuki Maksyma Gorkiego ''Jegor Bułyczow i inni''. Przedstawienie jak przedstawienie - ani szczególnie dobre, ani karczemnie złe. Znać było niewielkie doświadczenie sceniczne debiutującego w teatrze reżysera. I nie byłoby w tym niczego niezwykłego, gdyby nie fakt, że owym reżyserem był Tadeusz Konwicki, a w tytułowej roli wystąpił Gustaw Holoubek.

"Bez Sławomira Orzechowskiego i Andrzeja Zielińskiego >Ludzie i anioły< w warszawskim Teatrze Współczesnym byłyby tylko zajmującą i zabawną tragifarsą z życia współczesnej Rosji. Dzięki znakomicie dysponowanym aktorom stają się kursem mistrzowskim, lekcją grania - pisze Jacek Wakar w dodatku "Kultura" DZIENNIKA.

Z ''Panien z Wilka'' Tomasz Konina wykroił w Opolu teatr psychologiczny wysokiej próby, a świetne aktorki pokazały wielobarwność kobiecej goryczy. I gdyby tylko nie uległ pokusie operowego rozmachu i upiększania i tak efektownych scen… - pisze w DZIENNIKU Jacek Wakar.

W najnowszym numerze magazynu ''Kultura'' piszemy o spektaklu „Miasto” warszawskiego Teatru Ateneum. Więcej: dobrze piszemy. A chyba nie powinniśmy... Wszak rzeczą naganną jest w dobie kryzysu przedstawienie o człowieku, któremu, jako zauważył Janusz Kowalczyk z ''Rzeczpospolitej'', od dostatku przewraca się w głowie - pisze Jacek Wakar, szef działu Kultura DZIENNIKA.

Gustaw Holoubek opisał we „Wspomnieniach z niepamięci” świat, który go ukształtował. Nowe wydanie pięknej książki pozwala poczuć jego smak - pisze Jacek Wakar, szef działu Kultura DZIENNIKA.

Choć rok 2008 nie przyniósł spektakularnych wydarzeń w rodzaju „Aniołów w Ameryce” Warlikowskiego, publiczności bynajmniej to nie zraziło. A teatr, coraz bardziej różnorodny, uczy się wreszcie z tego korzystać.

W przeddzień sylwestra w warszawskim Teatrze Polonia zacznie się nietypowy „Dancing”. Krystyna Janda opowiedziała nam nie tylko o tym przedstawieniu.

Dzień 13 października 2005 roku należał do Harolda Pintera. Najpierw jedna z brytyjskich telewizji kablowych ogłosiła informację o śmierci dramaturga, jak się szybko okazało - nieprawdziwą. Kilka godzin później Szwedzka Akademia przyznała mu literackiego Nobla - czytamy w DZIENNIKU.

Pierwsza część wałbrzyskich "Opętanych" zwiastuje teatralne wydarzenie. Krzysztof Garbaczewski czyta powieść Gombrowicza z rzadkim wyczuciem formy i stylu. Potem nie wiedzieć czemu zamienia pastisz na mętne celebracje. I przedstawienie diabli biorą... - czytamy w dodatku kulturalnym DZIENNIKA.