Andrzej Krajewski

Zaraz po narodzinach III RP państwo z miesiąca na miesiąc rzuciło miliony Polaków na głęboką wodę kapitalizmu, dając do wyboru: płyniesz albo idziesz na dno. No to popłynęli.

Rzeczpospolita powinna zafundować sobie własną rodzinę królewską, bo w najbliższych latach jedynie to może ukoić zszargane nerwy Polaków.

Przytłoczona ziemskimi wyzwaniami Unia Europejska coraz bardziej odlatuje w przestrzeń kosmiczną, acz niestety głównie w przenośni. Dlatego czym prędzej należy robić wszystko, żeby ją stamtąd ściągnąć.

Imperia, jeśli chcą trwać, potrzebują potężnych korporacji. Bo one są jak wielkie odkurzacze, potrafiące zasysać zyski z najdalszych zakątków świata.

Republice Federalnej Niemiec trzydzieści lat zajęło zminimalizowanie odpowiedzialności Niemców za zbrodnie popełnione podczas II wojny światowej. Po trzydziestu latach III RP Polacy są coraz bliżej wzięcia tych win na siebie.

Uczynienie dyrektorem oddziału IPN młodzieńca, który będąc nieco młodszym uwielbiał pozować do zdjęć w pozie, jaką przybierał swego czasu Hitler, to piękne podsumowanie stopnia zdegenerowania się Instytutu. Jednak sama katastrofa nie jest piękna.

Zjawisko usuwania ciąż było w II RP tak powszechne, że starano się mu zapobiec ostrymi zakazami. Choć prawo się zmieniło, to w praktyce wszystko toczyło się jak dawniej

Wielki system redystrybucji pieniędzy oraz profitów do kieszeni jednego środowiska będzie najtrwalszą rzeczą, jaką pozostawi po sobie Zjednoczona Prawica. Jeśli dorwie się do niego sprawniejsza siła polityczna, wtedy dopiero doczekamy się Budapesztu na Wisłą.

Wyjaśnienie zagadki, czemu Zjednoczona Prawica wciąż triumfuje w sondażach, może okazać się bardzo proste. Wielu wyborców PiS ma już wszystkiego dość, lecz po spojrzeniu na opozycję zagryza do bólu zęby i postanawia głosować jak do tej pory.

Przez niemal 100 lat kolejni śmiałkowie próbowali zdobyć biegun północny, fortunę i wieczną sławę. Dziś staje się to banalnie proste.

Podczas polskiego lockdownu można pójść na siłownię oraz kawę, zjeść obiad w restauracji, przenocować w górach i szusować tam na nartach. Jedyne, co jest trudne, to przeżyć opiekę państwa.

Wielka, góralska rodzina spod samiuśkich Tatr przetrwa wszystkie problemy gospodarcze, a ostatecznie i tak wyjdzie na swoje.

Nie zna życia ani Polski ten, kto nie bywał w Wałbrzychu. Acz jeśli uważniej popatrzeć, to Wałbrzych mamy wszędzie.

Na pytanie, kiedy rząd zacznie odmrażać zamknięte branże, odpowiedź staje się banalna. Za jakiś czas same się otworzą. Wcześniej obejrzymy nową odsłonę spektaklu, w którym władza usiłuje wypchać społeczeństwo trocinami, a ono próbuje dorwać obóz władzy.

Życie w pandemii toczy się tak jak w PRL: miarą znaczenia człowieka jest to, jakie deficytowe dobro potrafił załatwić innym.