Andrzej Krajewski

Poświęcenie Jacka Kurskiego, by przywrócić blask Krajowemu Festiwalowi Piosenki Polskiej w Opolu, zdaje się nie mieć granic. Rządowy prezes rządowej TVP, chcąc tego dopiąć, od tygodnia prowadzi szarżę, przy której legendarne boje ministra Waszczykowskiego na Malcie zaczynają blednąć. No ale cel jest szczytny, bo nie da się ukryć, że KFPP Opole od początku tego tysiąclecia dogorywał sobie cichutko.

Nie tylko liderzy PiS mają powody do wiosennej melancholii, bo to, że stracą władzę, wcale nie oznacza nadejścia dobrej zmiany.

Stawiając pomnik, dowodzimy swojej siły i władzy. Pokonani na własny monument mają szansę tylko wtedy, gdy zwycięzcy łaskawie pozwolą go postawić.

Dziesięć lat temu w Polsce rekonstrukcjami historycznymi zajmowało się ledwie 5 tys. osób. Dziś jest już kilkaset grup rekonstruktorów, a ich liczbę szacuje się na ok. 100 tys. Z zapałem odtwarzają najefektowniejsze rzezie w dziejach. Od starożytnych Rzymian po bitnych żołdaków z Waffen-SS. Po każdym spektaklu, będącym najczęściej ozdobą jakiejś rocznicy czy festynu, od razu wiadomo, że wojna to fajna zabawa.

Francuzi idą w niedzielę do urn. Ich upór, by posiadać głowę państwa, jest trudny do zrozumienia, gdy weźmie się pod uwagę to, jak wiele kłopotów taka osoba potrafi im sprawić.

Miało być jak pod Somosierrą. Rolę skalistego wąwozu, czterech baterii dział i 10-tysięcznego korpusu Benita San Juana wzięli na siebie zachodni przywódcy na czele z kanclerz Angelą Merkel. Pędzący w szaleńczej szarży trzeci szwadron 1. Pułku Szwoleżerów Gwardii Cesarskiej to polska dyplomacja. Prowadzona do boju przez reinkarnację pułkownika Jana Kozietulskiego, znanego pod imieniem Witold Waszczykowski. Podczas tamtej szarży cesarz Napoleon stał na wzgórzu i z ogromnym zainteresowaniem obserwował ginących za jego sprawę Polaków. „Sir. Trzeba być pijanym, by taki rozkaz wydać, i trzeba być pijanym, by taki rozkaz wykonać!” – rzucił wówczas do niego jeden z bardziej trzeźwo myślących generałów. „Chciałbym, żeby wszyscy moi żołnierze byli tak pijani jak Polacy!” – odparł radośnie cesarz.

Zamiast dręczyć się fantasmagoriami o możliwości pojednania lub zgody narodowej, dajmy sobie w nowym roku trochę radości. I zrealizujmy nasze najskrytsze marzenie.

To już koniec złudzeń, którymi żyli uczestnicy wojny polsko-polskiej. Ten krach może w końcu im uświadomi, że ostateczne zwycięstwo jednej ze stron nigdy nie będzie możliwe.

Prezes PiS w zarządzaniu krajem całymi garściami czerpie z wzorców pozostawionych przez Piłsudskiego. Ale taki Komendant był tylko jeden.

Koniec świata, jaki znamy, bywa nieunikniony. Ale żeby się zaczął, potrzeba splotu paru okoliczności.

Ponieważ poddani cara żyli pod panowaniem despoty, wyrosła idea, by na tyranię odpowiedzieć terrorem. I okazała się najpopularniejszym rosyjskim towarem eksportowym.

Wirtuoza można poznać po tym, że potrafi grać na kilku fortepianach jednocześnie. Na ilu politycznych fortepianach zagrał Piłsudski, gdy pojawiła się szansa odrodzenia Polski – trudno zliczyć.

Deficyt surowców energetycznych dwukrotnie odebrał Niemcom szansę na zdobycie pozycji supermocarstwa. Przeprowadzana przez kanclerz Merkel ekologiczna rewolucja może udowodnić, że do trzech razy sztuka.

Nabożne czczenie cudownych przedmiotów nie ma nic wspólnego z naukami Chrystusa, ale stało się trwałym elementem chrześcijaństwa. Przed wiekami ludzie pokochali relikwie i do dziś je uwielbiają.

Wspierać użytecznych idiotów, a groźnych oponentów niszczyć. To proste zasady, jakimi kierowały się tajne służby, dbając o wizerunek Związku Radzieckiego na Zachodzie. Uczył się ich także były oficer KGB Władimir Putin.