Jan Wróbel

To chyba tylko kwestia nawyku? Co jakiś czas ogłasza się w Polsce rekonstrukcję rządu, a media w ślad za tym ogłoszeniem ruszają na łowy.

Walka z rasizmem (homofobią czy przegiętym nacjonalizmem czy, powiedzmy, zoologicznym antypolonizmem) wcześniej lub później dochodzi do ściany..

Każde pokolenie wyszywa własną makatkę z Grunwaldem, a że niczego na świecie wykluczyć nie można, zatem przyszłość Grunwaldu, marki równie popularnej jak chrząszcz ze Szczebrzeszyna, nie jest pewna. Wszechwładna, jak mówią, polityczna poprawność któregoś dnia odkryje nacjonalistyczny smak walki mężczyzn, na dodatek mężczyzn wierzących oraz homofobów – i Grunwald ulegnie genderowej degeneracji.

Błędem jest trywializowanie „debaty o debacie” jako sporu politycznych elit, z perspektywy zwykłego człowieka – toczonego nie wiadomo o co i nie wiadomo po co. Rafał Trzaskowski nie mógł pójść na debatę do TVP, bo telewizja aż tak skoszarowana oraz posłuszna politycznym decyzjom rządzącej partii jak ta z ul. Woronicza jest antypubliczna.

Wspólne wystąpienie Szymona Hołowni i Rafała Trzaskowskiego wyglądało jak zaproszenie na obchody Dnia Prymusa. Gdyby dołączył do nich Krzysztof Bosak, to mielibyśmy trzech chłopaków szykujących się do poprowadzenia akademii szkolnej.

Opozycja chętnie wskazuje na PiS jako na źródło okołowyborczego zamętu. Ale prawda jest inna – politycy, zwłaszcza ci spod znaku Koalicji Obywatelskiej oraz Koalicji Polskiej, współuczestniczą w tym zbożnym dziele.

No, nie powiem – zbierałem. Zdrowie wszakże już nie to, zatem zdaje się mało prawdopodobne, abym wrócił do uprawianego kiedyś zawodu zbieracza truskawek (żeby tylko!). Mimo wszystko łatwiej sprawdzać klasówki.

Zapowiedziany przez Krzysztofa Czabańskiego „audyt Listy Przebojów” to świetny pomysł. Należy się spodziewać, że energiczny przewodniczący Rady Mediów Narodowych zamówi też drugi – zarządzania Trójką.

Trudno mi o entuzjazm w ocenie dokonań Andrzeja Dudy – nawet popierałem propozycję Jarosława Gowina, aby wydłużyć kadencję prezydenta. Bo dzięki temu Duda pełniłby urząd tylko 7 lat, a nie 10. Jednak w sprawie "rapującej głowy państwa" mam tylko jeden komentarz: szacun.

Kiedy jedni dziedziczą milion, a drudzy tysiąc, kiedy jedni otrzymali wyborną, a drudzy kiepską edukację, liberalizm staje się wyznaniem wiary tych, którzy mają lepiej

Przeprowadzenie wyborów prezydenckich w Polsce – w najbliższym, zgodnym z rozsądkiem czasie, po zapewnieniu kontrkandydatom Andrzeja Dudy równego czasu w telewizji publicznej – powinno być naszą wspólną troską. Z punktu widzenia opozycji pechowo się składa, że szybki i konstytucyjny termin głosowania sprzyja pełniącemu urząd prezydentowi.

Można zrozumieć, że MEN nie spieszyło się z ogłoszeniem decyzji w sprawie matur, choć powiedzonko „kto szybko daje, ten dwa razy daje” znalazłoby i w tej kwestii zastosowanie.

Streścić naszą politykę w UE można mniej więcej tak: nie damy zjeść się w kaszy. Za takim podejściem stoi przekonanie, że możni chcą nas zjeść i nie zapłacić za obiad. A jeżeli naprawdę w końcu nie zechcą? Jeżeli panika wywołana pandemią doprowadzi do spadku wspólnotowych ambicji i w tamtych stolicach zatriumfuje idea "ratuj się kto może"?

To dobrze, że Andrzej Duda jest obecny. Wygląda na to, że aktywność prezydenta przysparza mu sympatii i stanowi kamień węgielny kampanii.

Nie zwykłem tęsknić do PRL czy do lat 90. i z reguły nie twierdzę, że kiedyś było lepiej. Zazwyczaj było gorzej, a tylko czasem po prostu inaczej.