Michał Kobosko

Czy jest coś dziwnego w tym, że w wielkiej bitwie o Trybunał Konstytucyjny PiS postanowił iść na ostro? Moim zdaniem nie ma w tym nic zaskakującego. Politycy partii rządzącej uznali, że sprawy zaszły zbyt daleko. Trybunał ma być odbity i już. Powinien mieć taki skład i tak orzekać, by partia rządząca nie miała z jego strony żadnych niepotrzebnych problemów. Żadnego wstrzymywania zmian ustawowych, żadnych wątpliwości czy oporu. Po 1989 roku żaden rząd nie odważył się stawiać sprawy tak otwarcie. Nie dziwią więc emocje po stronie opozycji i organizacji pozarządowych. Padają najcięższe słowa, oskarżenia o zapędy totalitarne, inspiracje PRL-owskie i organiczną wręcz niechęć PiS do podtrzymywania systemu demokratycznego. Mam wrażenie, że szeroka publiczność to widzi i coraz mniej z tego rozumie.

Z nowym rządem jest jak z tą szklanką do połowy drażniąco pustą, ale w połowie kusząco pełną. Widać, że ten wyjątkowo liczny gabinet był konstruowany w taki sposób, by nikogo nie zawieść, każdemu coś dać, odpłacić za dawne i niedawne zasługi, a zarazem nikogo nie wprawiać w poczucie bycia panem sytuacji. Bo pan jest i będzie tylko jeden - pisze w DGP Michał Kobosko. 

Po co działa i po co istnieje ten kraj? Jaki zaplanowano dla niego scenariusz - czy ktoś panuje nad jego realizacją? A może jest to jeden wielki chaos, improwizacja, gra na siebie, która tylko czasem może dać sukces zbiorowy? Politycy, dziennikarze, elity - nikt nie wydaje się zainteresowany szukaniem odpowiedzi na podstawowe pytania.

Polski Koncern Naftowy znalazł się w potrzasku zastawionym przez polityków. Trzy lata temu, na fali snów o potędze, Orlen, który wcześniej dokonał kontrowersyjnych zakupów w Niemczech i Czechach, przejął rafinerię na Litwie - pisze Michał Kobosko.

W sprawie komisji hazardowej i udziału w niej przedstawicieli opozycji PO zachowuje się jak samochody w Warszawie w czasie wczorajszej zamieci. Od krawężnika do krawężnika, trochę bokiem, nieco do przodu, ale w sumie i tak w miejscu.

Tuż przed świętami inicjatorki ustawy parytetowej zebrały wymagane 100 tys. podpisów. To spory sukces organizacyjny świadczący też o determinacji osób, które podpisy złożyły. Ale ten sukces może zamienić się w klęskę, jeśli ustawa w końcu wejdzie w życie. Jest aż zbyt wiele powodów, by obawiać się wprowadzenia 50-proc. proporcji płciowych w życiu politycznym i publicznym - pisze Michał Kobosko.

Wczorajszy atak na premiera Włoch to wydarzenie wstrząsające. Oto w XXI wieku w środku jednego z wielkich miast, w samym środku jednego z najbogatszych krajów świata widzimy akt terroryzmu wobec najpotężniejszego polityka. I nie czyni tego islamski fundamentalista, tylko współobywatel Berlusconiego - pisze Mochał Kobosko.

Klucz do naprawy polskiej piłki ma biznes. Tylko sponsorzy mogą wywrzeć odpowiedni wpływ na PZPN i doprowadzić do niezbędnych zmian - mówiła w czasie obrad piłkarskiego okrągłego stołu szefowa sejmowej komisji sportu Elżbieta Jakubiak. To zdanie dobrze ujmuje sens sobotniej imprezy - pisze redaktor naczelny "Dziennika Gazety Prawnej" Michał Kobosko.

Sobotni okrągły stół polskiej piłki to wydarzenie bez precedensu. "Dziennik Gazeta Prawna" włączył się w inicjatywę Canal+, bo uznaliśmy, że tylko bezstronny sponsor piłki może doprowadzić do spotkania wszystkich zainteresowanych stron - i zmusić je do złożenia wiążących deklaracji. Jest paradoksem, że w szybko bogacącej się, wolnej Polsce najpopularniejszy sport przeżywa najgłębszy kryzys w historii.

Na niewiele ponad tydzień, jaki został do otwarcia szczytu klimatycznego w Kopenhadze, najwięksi gracze zaczęli odsłaniać karty - pisze redaktor naczelny "Dziennika Gazty Prawnej" Michał Kobosko.

Jan Krzysztof Bielecki to najbardziej nietuzinkowy prezes banku, jakiego w polskich realiach można sobie wyobrazić. Z jednej strony bankier z krwi i kości. A z drugiej - dyżurny kandydat na urzędy. Jeśli ktoś taki niemal z dnia na dzień odchodzi, powstaje wiele pytań - pisze Michał Kobosko.

Nie prowadzimy krucjaty antyzwiązkowej, nie wzywamy do ograniczania praw pracowniczych. Związki są i muszą pozostać ważnym graczem w systemie demokratycznym. Cytując jednak klasyka: to porażające, z jak ogromną skalą nadużywania demokracji związkowej mamy dziś do czynienia.

Perspektywa zaostrzenia się sporu między Jackiem Rostowskim a Michałem Bonim to fatalna wiadomość nie tylko dla Donalda Tuska, ale i dla tych, którzy liczą, że w trzecim roku istnienia rząd PO - PSL zrobi więcej dobrego niż dotychczas - komentuje redaktor naczelny "Dziennika Gazety Prawnej" Michał Kobosko.

Redukcja emisji gazów cieplarnianych, gigantyczne dopłaty - te sprawy zostały w Polsce sprowadzone do prymitywnego sporu ideologicznego. A przecież szczyt klimatyczny to wstęp do nowego poukładania porządku światowego - pisze w "Dzienniku Gazecie Prawnej" Michał Kobosko.

Miarą człowieka są u nas nie tylko jego osiągnięcia i to, co po sobie zostawi, ale też siła kierowanej przeciw niemu krytyki, często brutalnej i bezpodstawnej, biorącej się z zawiści i frustracji. Jan Wejchert był jedną z najważniejszych i najbarwniejszych postaci polskiego dwudziestolecia - pisze Michał Kobosko.