Michał Majewski

To, co wywiad wojskowy zrobił po zaginięciu swojego szyfranta, jest blamażem. Ośmieszamy się jako państwo. Niestety, nie pierwszy raz - komentuje Michał Majewski, dziennikarz działy śledczego DZIENNIKA.

"Włos się jeży" - mówi DZIENNIKOWI jeden z posłów po wyjaśnieniach szefa wywiadu wojskowego Radosława Kujawy. Okazało się, że przez dwa tygodnie wywiad nie wiedział, że zniknął szyfrant, który miał wiedzę o akcjach tajnych służb. Nikt nawet nie szukał chorążego Stefana Zielonki.

Miesiąc temu zniknął w Warszawie szyfrant wywiadu wojskowego, który zna najtajniejsze sekrety służb specjalnych. 52-letniego chorążego Stefana Zielonki bez powodzenia szukają tajne służby i policja. Śledczy nie wykluczają żadnej wersji: od przypadkowej śmierci aż po zdradę.

Prywata, nepotyzm, kolesiostwo - na tym przyłapywano partyjnych działaczy w kiepskich garniturach i prezesów z politycznej nominacji. Tym razem trafiło na Tomasza Kammela i Katarzynę Niezgodę - ludzi, którzy noszą torebki za 40 tys. złotych, jeżdżą ferrari, a ich twarze z telewizji zna cała Polska.

Przekazywała sądom informacje niezgodne z prawdą, nienależycie wykonywała obowiązki, nie wykonywała zaleceń sędziego - tak o Lidii Bagińskiej piszą w postanowieniach sądy. Kto to jest Bagińska? To nominatka Samoobrony, która na krótko trafiła do Trybunału Konstytucyjnego. A teraz z Trybunałem Konstytucyjnym się sądzi.

Dawno Waldemar Pawlak nie był tak spęty. Wicepremier próbował się wytłumaczyć na konferencji prasowej z towarzysko-biznesowego układu, który opisał DZIENNIK. Oskarżał o insynuacje, ale zamiast przedstawić dowody, uciekał w dygresje i spekulował dlaczego tekst powstał.

Premier Donald Tusk zażądał od Waldemara Pawlaka, by się publicznie wytłumaczył. Lider PSL miał odeprzeć zarzuty zbudowania wokół siebie towarzysko-biznesowego układu, który opisał DZIENNIK. Polityk PSL, spięty jak nigdy, wystąpił na konferencji. Rzucał inwektywami i uciekał w dygresje, zamiast odpowiadać na pytania.

Donald Tusk skorzystał z okazji, by siedzieć cicho i nie zabierać głosu w sprawie Waldemara Pawlaka. Paweł Graś tylko cicho obwieszcza, że premier chce, by to jego zastępca wytłumaczył się ze wszystkiego - zauważają Paweł Reszka i Michał Majewski. "Nie jesteśmy zdziwieni. Tusk wie, że uderzając w Pawlaka, uderzy w samego siebie".

Konkubina Pawlaka chciała robić polityczną karierę. W 2001 r. startowała do Sejmu, z tej samej listy PSL co jej protektor Waldemar Pawlak. Przegrała i porzuciła politykę dla biznesu. W 2003 r. została prezeską firmy 3i, ale weszła też do zarządu spółki Plocman. Od tego czasu firma przynosząca straty stała się dochodowym interesem... dzięki ochotniczej straży pożarnej.

PSL już nie raz był oskarżany o nepotyzm. Pawlak zamiast nepotyzm potępić, mówił, że to piękne, gdy dzieci podejmują dzieło ojców. Rozumiemy, że równie piękne jest, gdy konkubina podejmuje dzieło konkubenta, a kolega ze studiów twórczo rozwija biznesy swego kumpla - piszą Michał Majewski i Paweł Reszka, dziennikarze śledczy DZIENNIKA.

Matkę Waldemara Pawlaka spotkaliśmy przelotnie. 71-letnia kobieta Marianna Jadwiga Pawlak wskazywała nam drogę, stojąc przy płocie swojego domu we wsi Pacyna. Nie wiedzieliśmy wówczas, że mamy do czynienia z panią prezydent Fundacji Partnerstwo dla Rozwoju. To w fundacji lider PSL umieścił udziały firm, których był posiadaczem. Na papierze więc wicepremier nie ma prawie nic. Fundacją rządzą jego matka wraz z kolegą ze studiów.

Iwona Katarzyna Grzymała to postać z ”towarzystwa Waldemara Pawlaka”, w którego skład wchodzą sąsiedzi ze wsi, koledzy ze studiów i straży pożarnej. Większość interesów ”towarzystwa” jest związana z ochotniczymi strażami pożarnymi.

Wicepremier zbudował wokół siebie towarzysko-biznesowy układ. Zaufani Pawlaka żyją dzięki temu, że mogą uszczknąć trochę publicznego grosza. Czy to przypadek, że spółka 3i - przez ostatnich 5 lat zarządzała nią Iwona Katarzyna Grzymała, konkubina Pawlaka - buduje strażackie strony internetowe, wgrywa oprogramowanie do strażackich komputerów, a nawet prowadzi portiernię w Domu Strażaka?

Jeśli ktoś chciałby w przyszłości zejść na drogę przestępstwa, powinien wcześniej odwiedzić więzienie w Płocku. Pouczająca lekcja. Trudno o bardziej depresyjne miejsce niż ten zakład karny. W płockim więzieniu byliśmy na początku lutego, dwa tygodnie po śmierci Roberta Pazika - oprawcy Krzysztofa Olewnika.

Pseudoinformatorzy i naciągacze wyłudzili od rodziny Krzysztofa Olewnika blisko dwa miliony złotych. Żaden z nich nie pomógł trafić na ślad chłopaka i jego porywaczy. Rodzina chce odzyskać część z tych pieniędzy i przeznaczyć je na cele dobroczynne - dowiedział się DZIENNIK.