Andrzej Talaga

Może pamiętacie państwo, po co polskie wojsko pojechało do Afganistanu? Jeśli nie, przypomnę - aby w ramach misji stabilizacyjnej NATO odbudowywać struktury państwowe i demokrację w tym kraju. Tymczasem osłaniana przez naszych żołnierzy pierwsza tura wyborów prezydenckich w sierpniu była kpiną z demokracji - pisze Andrzej Talaga

Vaclav Klaus podpisze Lizbonę. Czeski prezydent skapitulował. Paradoksalnie świadczy o tym jego ostatnia szarża, czyli list do sędziów trybunału konstytucyjnego, w którym sugeruje rozpisanie referendum. Dobrze wie, że go nie wygra. Apelem tym pokazuje jednak, że walczył do końca - pisze w "Dzienniku Gazecie Prawnej" Andrzej Talaga.

Polska ratyfikowała traktat lizboński, ale teraz chce podciąć mu ścięgna. Optujemy za słabą unijną dyplomacją, prezydentem Europy bez wyrazistych kompetencji, spętanym ministrem spraw zagranicznych. Po co w takim razie w ogóle podpisywaliśmy Lizbonę? Jeśli daje ona Unii nowe perspektywy, to w dziedzinach, które właśnie torpedujemy.

Zamach w Iranie, w którym zginął zastępca dowódcy sił lądowych Gwardii Rewolucyjnej, wpisuje się w amerykańską politykę wobec tego kraju. Politykę złą. Nieskuteczną, w dodatku jednoczącą Irańczyków wokół władz, a przecież chodziło o coś przeciwnego.

Wygląda na to, że przed wizytą wiceprezydenta Bidena podpisane zostanie porozumienie o stacjonowaniu US Army w Polsce. Dokument otwiera drogę do budowy bazy. Choć niewielka, poprawi ona nasze bezpieczeństwo. Atak na Rzeczpospolitą wciągnie automatycznie w wojnę USA, a to dla agresora kiepska perspektywa.

Traktat lizboński spowiły ciemne chmury znad Wełtawy. Wczorajsza wizyta premiera Czech w Brukseli miała je przerzedzić, ale nic z tego nie wyszło. Co więcej, pojawiły się nowe obłoki, czyli zapowiedź kolejnego wniosku do trybunału konstytucyjnego w Pradze opóźniającego ratyfikację dokumentu. Jeśli uda się zablokować Lizbonę, wielką europejską debatę zakończy przaśny finał rodem z czeskiej komedii.

Prezydent Kaczyński podpisał traktat lizboński. To dobre wieści, Lizbona poprawia bowiem międzynarodową pozycję Polski i wzmacnia nasze bezpieczeństwa. Traktaty międzynarodowe nie służą mitycznemu dobru ogólnemu, zjednoczonej Europie, demokracji itd. Państwa podpisują je, ponieważ dają im wymierne korzyści. Nie inaczej jest w przypadku Polski.

Prezydent Kaczyński chce namówić Vaclava Klausa, by wytargował coś od Europy w zamian za podpisanie traktatu lizbońskiego. Chodzi o wpływ krajów naszego regionu na obsadzenie najważniejszych stanowisk w odnowionej Unii: prezydenta UE i jej ministra spraw zagranicznych. To błąd - pisze w "Dzienniku Gazecie Prawnej" Andrzej Talaga.

Europa przekonała Irlandczyków do poparcia traktatu lizbońskiego. Na placu boju pozostał jeden kraj, a ściślej jeden człowiek: prezydent Czech Vaclav Klaus. To z jego inicjatywy kilku senatorów z partii ODS zaskarżyło traktat w trybunale konstytucyjnym - pisze Andrzej Talaga.

Irlandczycy głosują nad przyjęciem traktatu lizbońskiego. Jeśli powiedzą "tak" integracja pogłębi się. Mimo wad traktatu irlandzkie "yes" będzie dla nas korzystne, zapobiegnie brutalizacji europejskiej polityki i deptaniu interesów państw słabszych przez kontynentalne molochy. Obroni Polskę.

Ponad półtora miliona euro kosztowało Unię Europejską ustalenie, iż w sierpniu zeszłego roku Rosja zaogniała sytuację na Kaukazie, ale to Gruzja zaczęła wojnę. Konkluzja oczywista już chwilę po wybuchu konfliktu. Dojście do niej trwało aż osiem miesięcy i było tak kosztowne, bo Unia nie zamierzała niczego wyjaśniać, chciała jedynie zadowolić obie strony - pisze Andrzej Talaga.

Na Białorusi zakończyły się manewry połączonych wojsk rosyjsko-białoruskich. Była to symulacja wojny z NATO, w tym z Polską. Ćwiczenia pokazały, że mimo wielkiego programu modernizacji armia Federacji Rosyjskiej miałaby kłopoty w dotrzymaniu pola siłom zbrojnym Paktu. To dla nas dobra wiadomość - pisze Andrzej Talaga.

Wojna nie służy polskim interesom pod Hindukuszem, ponieważ ich tam nie mamy, a kosztuje fortunę. Gdybyśmy jednak samodzielnie wycofali siły, a za nami poszli inni, skompromitowalibyśmy NATO, które jest dziś głównym gwarantem naszego bezpieczeństwa - pisze Andrzej Talaga.

Prezydencja musi przynieść nam sukces, nie prestiżowy, ale wymierny. Europejskiej armii nie zbudujemy, możemy jednak ugrać bezpieczeństwo energetyczne. Jeśli tak się stanie, ewentualna porażka na innych polach będzie bez znaczenia - o założeniach polskiej prezydencji pisze Andrzej Talaga.

Tarcza antyrakietowa, o której głośno za sprawą prezydenta Obamy, miała być systemem bezpieczeństwa XXI wieku, wywołała tymczasem duchy zimnej wojny. Przypomniała o parytecie śmierci pomiędzy Rosją i Stanami Zjednoczonymi, czyli arsenałach nuklearnych. Apokalipsa jest wciąż trzymana na łańcuchu w podziemnych bunkrach. Broń nuklearna nie znika z życia świata.