Jan Rokita

I kryzys, i historia to pola, na których Tusk czuje się coraz niepewniej. Jeśli więc z pomocą Tuska Lech Kaczyński zdołałby się utrzymać w rolach arbitra w walce z kryzysem i strażnika narodowej pamięci, jego powrót na front realnej walki o prezydenturę może być możliwy - pisze Jan Rokita.

Wyrok Trybunału mógł być sensacyjny, gdyby jednoznacznie wywiódł prawo premiera do określania reprezentacji państwa w Unii. Tymczasem prezydent może spać spokojnie. Po wyroku pole jego europejskiej konfrontacji z Tuskiem pozostaje otwarte jak dotychczas i nie zmieni tego ustawa kompetencyjna - zauważa Jan rokita, komentator DZIENNIKA.

„Merry Old England” na naszych oczach odeszła w przeszłość. Muszę mocno uszczypnąć się w rękę, aby uwierzyć, że uwięziony w Polsce poseł Łyżwiński naprawdę chciał tylko stosować u nas - pewnie o tym nie wiedząc - słynne „brytyjskie standardy”: 7 ton ziemniaków, tona cytryn i działka dla dzieci, rozliczone w poczet wydatków parlamentarnych - pisze Jan Rokita

Polityczny błąd Donalda Tuska polega na tym, że zamiast spokojnie wykorzystać dla dobra kraju czas słabości związków zawodowych, uczynił z nich niespodziewanie pierwszoplanowego aktora polityki - pisze Jan Rokita

Tusk okazał słabość. Dał opozycji powód do odmieniania we wszystkich przypadkach barwnego słówka "rejterada". Argument bezpieczeństwa gości jest oczywistym wykrętem - zauważa Jan Rokita. Głupio jednak premierowi przyznać, że odwołuje święto narodowe, aby nie zostać wygwizdanym.

Jeszcze nie ucichły odgłosy kampanii sławiącej wielkie imię Lecha Wałęsy, a już zewsząd larum grają nad jego niesławą. Dopiero co wszędzie piętnowano niewyobrażalną wprost podłość sugestii, iż bohater mógłby kiedyś donosić albo mieć nieślubne dziecko, a już politycy ogłaszają, iż Wałęsa to "kompromitacja i porażka" (Niesiołowski), a jego wkład w politykę jest równy Palikotowi (Cymański). W ubiegłym tygodniu w modzie było ubóstwić Lecha do granic absurdu, w bieżącym - w dobrym tonie jest skrzywić się z niesmakiem na dźwięk tego imienia - pisze Jan Rokita

Jeśli potrafimy na moment odrzucić ideowe czy estetyczne względy, aby odsłonić nagi polski interes państwowy, to odkryjemy, że jest on wspólny z interesem Unii Komisarzy. Tego nie chce rozumieć nie tylko Jarosław Kaczyński. W ogóle mało kto w Polsce chce to rozumieć - pisze w DZIENNIKU Jan Rokita

Poza najtwardszymi republikanami nikt w USA nie wieszczy niebezpieczeństw wynikających z aktywności Baracka Obamy. Amerykanie mają psychologiczną satysfakcję, że wybrany przez nich prezydent nie na niby walczy z kryzysem - pisze Jan Rokita

PiS ma teraz zły czas. Kto wie, czy nie najgorszy w swojej historii. Partia znalazła się w chaosie wewnętrznym, o czym świadczą niekończące się perturbacje z listami wyborczymi - pisze w DZIENNIKU Jan Rokita

Zarówno Tusk, jak i Kudrycka są poirytowani koniecznością wycofania się pod presją opinii publicznej z niedawnej próby przeprowadzenia kontrolnego nalotu na UJ. Jako pretekstu użyto więc argumentu o odbieraniu przez UJ pieniędzy innym uczelniom - pisze Jan Rokita, komentator DZIENNIKA

Świat Palikotowych kaczuszek, Karpiniukowych tyrad śledczych, Kaliszowej otyłości i Jakubiakowych tajemnic dokonał skutecznej inwazji na dziedzinę klasycznej polityki. Na tronie polskiej polityki rozsiadła się "infantylna pupa" - pisze Jan Rokita. Jego zdaniem, nie można przyjąć logiki Grzegorza Schetyny dowodzącego, iż na tym polega wolny kraj.

Po 500 dniach u władzy nikt nie zna programu rządu. Liczą się tylko polityczne ambicje Donalda Tuska. Każdy, kto ma w pamięci expose premiera wie, że było wyzbyte zobowiązań. To my mogliśmy ulec iluzji, że w metaforach o Irlandii ukryty jest wielki program państwowy - pisze Jan Rokita.

Państwo nie powinno wzywać do żałoby nazbyt często. Ale na pewno wtedy, gdy - tak jak w Kamieniu Pomorskim - zwykli ludzie stają się bohaterami - pisze Jan Rokita, włączając się do dyskusji, czy ogłoszenie trzydniowej żałoby przez prezydenta było słuszne.

Nikt nie wierzył w to, że politycznym motorem PiS-u są lub będą "aniołki Kaczyńskiego". Zapowiedzi, iż od stycznia prezes Kaczyński złagodniał jak baranek, od początku brzmiały infantylnie i były tylko powodem anegdot. PiS przez lata nabrało zbyt silnego i czytelnego oblicza, aby można je było w dowolny sposób ufryzować - ocenia Jan Rokita, komentator DZIENNIKA.

Obama przemierzył Europę, wzbudzając życzliwość, akceptację, podziw. Przez osiem dni odbudowywał tu zaufanie do Ameryki i wiarę w Amerykę. Trudno przecenić ten wymiar jego ekskursji. Lecz jej skutki dla polityki realnej nie budzą entuzjazmu - pisze Jan Rokita, komentator DZIENNIKA