Tomasz Wróblewski

„PAP-owska dociekliwość” pewnie na trwałe zapisze się w slangu medialnym. Ale przy okazji wypłynął jeszcze jeden ciekawy związek frazeologiczny – racja stanu.

Milton Friedman w „Wolnym wyborze” dowodził, że związki zawodowe ostatecznie muszą doprowadzić do redukcji miejsc pracy. Wszystkim wątpiącym oferujemy dziś lekcję z tej smutnej, pełnej ironii konstatacji. Związek Nauczycielstwa Polskiego (ZNP), jak w laboratoryjnym modelu zachowań rynkowych, prowadzi do zdziesiątkowania własnego środowiska - pisze Tomasz Wróblewski.

Politycy i muzycy rockowi mają tę wspaniałą łatwość formułowania prostych prawd o życiu. Haseł, które rozniecają wyobraźnię, a przy ostatnich akordach wprawiają ciała w ruch. Dobrych muzyków od złych polityków różnią tylko uczucia, z jakimi powracamy do ich starych utworów.

To, że klasyczne definicje systemów politycznych nie przystają do naszych realiów politycznych, wiemy od lat. Ale to, że rządowi nie można przypisać żadnego stanowiska w żadnej sprawie, to już patent ostatnich trzech lat.

Ani to news, ani przełom. Dzisiejsze spotkanie komisarza ds. gospodarczo-walutowych Ollego Rehna z premierem Tuskiem jedynie potwierdzi niepokój Europy stanem polskich finansów publicznych - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Nie ma już windziarzy i nie wiem, co myślą o Platformie Obywatelskiej, ale patrząc, jak modne staje się deklarowanie rozczarowania obecnym rządem, zaczynam się już martwić o kształt tego następnego - komentuje redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Rząd w Polsce też ma swoich, niby różnych, ministrów i każdy z nich ma swoich politycznych doradców. Nad nimi jest premier, co ma własnych doradców, doradcy zaś – rady doradcze. Ale ilu by ich nie było, wszyscy na obiad wcinają to, co zamówił premier - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Śledząc losy programów gospodarczych kolejnych rządów, trudno odgadnąć, kto komu jest bardziej potrzebny. Ekonomiści partiom politycznym czy partie ekonomistom? Czy gwiazdy ekonomii mają omaścić programy wyborcze, których później politycy nie realizują? A może to ekonomiści garną się do polityki, żeby potem reklamować się jako autorzy genialnych programów, których durni politycy nie wprowadzili w życie - pyta redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Witajcie w kraju dwóch ekonomii. W państwie, którego obywatele oszczędzili na prywatnych kontach 908 mld zł, czyli 63 proc. całego PKB. Gdzie giełda bije kolejne rekordy – wzrostu notowań i przyrostu notowanych spółek. Którego firmy nie mogą nadążyć z eksportem swoich towarów - pisze Tomasz Wróblewski.

Stabilizacja za wszelką cenę – nastrojów, cen, sondaży, opinii prasowych i eksperckich – była kluczem do sukcesu rządu Donalda Tuska. Dziś trudno wskazać, kiedy misterna układanka zaczęła się sypać - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Szef doradców premiera Michał Boni zapewnia, że w przyszłości na reformie systemu emerytalnego "zyskamy wszyscy, a nie straci nikt". Plan ma jeden słaby punkt. Nikt nie zna przyszłości. Przyszłego wzrostu gospodarczego, inflacji, wyników giełdowych - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Z każdą kolejną debatą sejmową słyszę estetów oburzonych wulgaryzacją polityki. Skrzynkę e-mailową zapychają mi apele o cywilizowanie debaty parlamentarnej. Nie do mnie ten apel, ale też nie brzydkie słowa, inwektywy i durne złośliwości posłów są problemem debaty – zarówno tej wokół raportu MAK, jak i każdej innej w Sejmie - pisze Tomasz Wróblewski.

Związkowcy palący opony, rolnicy blokujący drogi, kolejarze torpedujący prywatyzację kolei, górnicy ciskający śruby – to wszystko zdaniem lewicy uznane formy demokratycznego manifestowania poglądów. Naturalna obrona interesów grup pracowniczych. Po drugiej stronie demokratycznego ładu znajdują się biznesmeni i ludzie przedsiębiorczy - komentuje redaktor naczelny Tomasz Wróblewski.

W emocjonalnym harmidrze po raporcie MAK ginie to, co w sporze  najważniejsze. Ramy prawne konfliktu - pisze w 'Dzienniku Gazecie Prawnej" redaktor naczelny, Tomasz Wróblewski. 

Za dwa grosze każdy znowu mógł mieć wczoraj serce. Genialny zabieg marketingowy. Milionom Polaków daje poczucie wartości, a chorym autentyczną nadzieję. Koncerty, telewizyjne gale - podniosłe chwile zbiorowej wspaniałomyślności. Zatrzymaj się, podziel z innymi i uwierz - jednak jesteśmy jednym społeczeństwem. Emocje same w sobie warte wszystkich zebranych pieniędzy.