Tomasz Wróblewski

Gdzieś miedzy jednym okienkiem a podnoszeniem podatku VAT premier Tusk ostatecznie przeszedł na wiarę lewicową. Jeszcze tego głośno nie mówi, ale zdradza już wszystkie symptomy - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Zaplanowaliśmy dla państwa limitowaną edycję noworocznego optymizmu. Specjalne wydanie bogate w pomysły na inwestowanie i zarabianie pieniędzy. Optymizm musi być limitowany, bo choć gospodarka daje coraz wyraźniejsze znaki życia, to w tym roku przyjdzie nam jeszcze płacić za wyrzeczenia, restrukturyzację, ale też zaniechania poprzedniego roku.

Powiedzmy, że przesadzamy w tym ciągłym krytykowaniu rządu. Że nie rozumiemy realiów uprawiania polityki z wyborczym pistoletem przystawionym do głowy. Że ci zwariowani ekonomiści i my, rozpaskudzeni łatwym życiem dziennikarze, nie mamy w sobie dość empatii dla policjantów, rolników, górników czy specjalnych nauczycielskich przywilejów. Powiedzmy - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Polska jako jedna z nielicznych demokracji świata nie musi zmieniać rządu, żeby zmienić rządowy program. Ten sam rząd może obiecać redukcję podatków i je podnieść. Wpisać do programu walkę z biurokracją i programowo zatrudnić więcej urzędników - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Polacy kończą rok z bólem głowy od nadmiaru nierozstrzygniętych dylematów. Czy stan Jarosława Kaczyńskiego bierze się z tabletek, czy z cynicznej premedytacji? Czy Palikot jest tajną bronią Platformy Obywatelskiej, czy tylko dziwakiem, a Komorowski jest szowinistycznym szlachciurą czy tylko facetem? Szczęśliwie jedna rzecz zdaje się wreszcie klarować. Co z tą Polską do licha? - pisze Tomasz Wróblewski.

Jedną z pierwszych decyzji Winstona Churchilla jako premiera była kwestia brytyjskich myśliwców stacjonujących w północnej Francji. Czy zostawić je tam, żeby Francuzi mogli się bronić przed niemiecką inwazją, czy zabrać, żeby nie wpadły w ręce Niemców i nie posłużyły im w wojnie o Anglię - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Ludzie kultury dostrzegli destrukcyjne efekty lewicowej polityki rządu. Wreszcie. Pozostaje nam liczyć, że 20 artystów i pisarzy apelujących o zawieszenie podwyżki VAT na książki (z 0 do 5 proc.) dołączy teraz do całej rzeszy obrońców prorynkowych rozwiązań w gospodarce.

Kolejna runda, kolejne wróżenie z politycznych fusów niezależnych zwycięzców. Skąd tylu wójtów, prezydentów miast, którzy ideowo deklarują bezideowość? Czy niezależność to partyjna maniera – hasło na potrzeby kampanii wyborczej? Czy prawdziwe przekonania, że przekonań im brak? - pyta redaktor naczelny "Dziennika Gazety Prawnej" Tomasz Wróblewski.

Czy w propozycji ograniczenia finansowania partii politycznych jest więcej cynicznej kalkulacji, czy społecznej wrażliwości? Mam nadzieję, że kalkulacji. Tak jak za każdym razem, kiedy idę do lekarza, mam nadzieję, że będzie mnie leczył dla zysku, a nie z miłosierdzia - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Cokolwiek to jest, jeżeli przychodzi od rządu - ja się już boję - swego czasu Wirgiliusz w "Eneidzie" tak pisał o Grekach w nawiązaniu do konia trojańskiego. Dziś dostajemy od rządu projekt ustawy deregulacyjnej i w tyle głowy mamy jedno okienko premiera Tuska. Z ambitnego pakietu po roku urzędniczych konsultacji został erzac.

Po ostatniej rundzie negocjacji budżetowych zapanował zaskakujący solidaryzm polityczno-publicystyczny. Premier, a za nim sznurem ministrowie i co bardziej wygadani komentatorzy, straszą końcem polityki spójności i europejskiego projektu. Chciwi Niemcy, Brytyjczycy, Francuzi nie chcą łożyć na nasze drogi i miejsca pracy. Ograniczać chcą kosmiczne wydatki na kulawe rolnictwo.

Trzy lata rządów Donalda Tuska uspokoiły rozedrganą i krzykliwą scenę polityczną jego poprzedników. Tych z lewej i tych z prawej. Forma i oprawa na całym świecie są w cenie. W młodych, niewyrobionych politycznie demokracjach jak Polska uśmiech, dobre słowo i czar osobisty mogą jeszcze więcej. Ile? - pyta Tomasz Wróblewski.

Kiedy polityk czuje zew, powołuje komisję lub centrum. Wychodzi z założenia, że jak już jest organizacja, to ma jakiś sens. Tak powstała inicjatywa prezydenckiego Centrum Monitoringu Mediów. Centrum ma nie tylko nas ganić, gdyż – jak mówił prezydent – warto nas też czasem pochwalić - pisze Tomasz Wróblewski.

Zbrodnia w Łodzi, awantury na Krakowskim Przedmieściu, katastrofa pod Smoleńskiem. Kolejne wstrząsy do żywego dotykały nasze uczucia, ale w żaden sposób nie zburzyły porządku i stylu polityki. Jak w biało-czarnych westernach tło się przesuwa, zmienia się krajobraz, a ci sami kowboje dalej tkwią w tej samej strzelaninie - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Czy ktoś poza wariatem może być winien zbrodni popełnionej przez wariata? Czy krytyk filmowy winien jest, kiedy szaleniec atakuje gwiazdę telewizyjną, a trener piłkarski, kiedy kibice poturbują bramkarza?  - pyta redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.