Tomasz Wróblewski

Jedni produkują stal, inni guziki. Rząd Tuska punkty w badaniach opinii publicznej. Nie zabrakło ich w tym tygodniu. Raport OECD w nas też tchnął sporo nadziei. Usłyszeliśmy, że "zielona wyspa" rozpromienieje nowymi kolorami zagranicznych inwestycji, wzrostu wewnętrznego popytu, rynku nieruchomości - pisze Tomasz Wróblewski.

Narodowy Bank Polski nawet w niesłychanie trudnych momentach dla polskiej gospodarki był przykładem stabilności. Dziś nie wiemy niczego: jaki naprawdę jest zysk banku centralnego, czy i w jaki sposób zostało złamane prawo. Górą są partykularne interesy podyktowane polityką.

W czasach, kiedy Woody Allen był jeszcze zabawny, w filmie "Anne Hall" opowiadał historie dwóch dam na kuracji w górach. "Jedzenie, mówię ci, tu jest okropne" - skarży się jedna. "Tak" - odpowiada druga - "i do tego w takich małych porcjach".

Jest debata i jej nie ma. Debatuje dwóch kandydatów, którym różnić się zakazano. Odpytuje poseł, dziennikarze nie mogą zadać pytania - Tomasz Wróblewski, redaktor naczelny "DGP" krytycznie ocenia pomysł na pojedynek Bronisława Komorowskiego z Radosławem Sikorskim.

Jeden biurowiec więcej, jeden mniej. Bruksela nie zawali się od Europejskiego Funduszu Walutowego (EFW). Przeciwnie, rozkwitnie tysiącami nowych urzędników. Tylko Unia nie będzie już ta sama - pisze Tomasz Wróblewski, redaktor naczelny "Dziennika Gazety Prawnej".

Państwowa Inspekcja Pracy dumna jest pewnie z siebie, że pracodawcom ciężej będzie łamać przepisy. I od tego jest. Jeżeli za tym nie idą jednak odbiurokratyzowanie systemu, większa przejrzystość i elastyczność prawa pracy, to dla gospodarki znaczy to tyle, co jeszcze jedna kłoda rzucona pod nogi.

Jeżeli magia jest sztuką odwracania uwagi, to spór PiS-PO o deficyt budżetowy to magia polityczna. Kto lepiej odwróci uwagę od iluzji, jaką są programy naprawy finansów państwa. Nie ma go Tusk, a tym bardziej Jarosław Kaczyński - pisze redaktor naczelny "Dziennika Gazety Prawnej" Tomasz Wróblewski.

Dwoje ludzi zaczyna wspólne życie. Dzielą smutki, radości i mieszkanie. Trwają w związku aż do śmierci jednego z nich. Bez ślubu, bo nie mamy gejowskich ślubów. Nie zawierali związku partnerskiego, bo państwo nie uznaje takiego partnerstwa. Mieszkanie zabiera gmina. Jaki interes społeczny państwa został tu zaspokojony? - pyta Tomasz Wróblewski, redaktor naczelny DGP