Tomasz Wróblewski

Jeżeli wierzyć prokuratorom, to największym zagrożeniem dla polskiego wymiaru sprawiedliwości są dziennikarze. Częściej niż jakakolwiek grupa zawodowa ścigani z paragrafu 241 kodeksu karnego za ujawnianie tajemnicy śledztwa.

Polityka rządzi się etykietkami. I to prawda, że trudno w jednej kampanii wyborczej zmienić wizerunek partii czy polityka. Ale łatwo też przywołać stare etykiety. Demony, o których chciano zapomnieć. I tak jak nikt nie wierzy w przemianę Jarosława Kaczyńskiego, tak zaskakująco szybko do PO na nowo przywiera etykieta Unii Wolności.

Fajne jest życie urzędnika. Idzie dumnie korytarzem skarbówki. Nieprzekupny, nieczuły na meandry ludzkiego życia. Zna swój fach. Dostaje nagrodę za nagrodą. A to wypatrzy pracodawcę, który nie odciągał podatków za kubek kawy darowany pracownikom, a to piekarza rozdającego biednym chleb. Jakaś rodzina zapomni na czas zgłosić spadek. Wyczeka i hycnie na kilka tysięcy.

To trochę już jak rutyna. Kolejne wybory i kolejna prawicowa partia bierze odpowiedzialność za państwo. Tym razem czeska prawica tworzy rząd, żeby posprzątać po socjalistach. Wcześniej siły prorynkowe wygrywały w Wielkiej Brytanii, na Węgrzech i w Niemczech. Hiszpania i Portugalia czekają w kolejce.

Wszystko, co dobre, kiedyś się kończy. I nieuchronnie końca dobiega rewolucyjny charakter planu konsolidacji finansów publicznych. Premier Tusk prezentował w styczniu plan walki z deficytem budżetowym. Cztery miesiące później, w oczekiwaniu na regułę wydatkową, patrzymy, jak dalej rośnie nam deficyt, a wraz z nim koszty obsługi zadłużenia.

Siły państwa nie mierzy się łańcuszkiem ludzi dobrej woli podających sobie worki z piaskiem na brzegu wylewającej rzeki. Ani nawet spontanicznymi akcjami zbierania darów dla powodzian. To piękne chwile. Ale tylko chwile - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Przestańmy czytać nuty, posłuchajmy muzyki. I nie samych tylko marszy Angeli Merkel arbitralnie delegalizującej krótką sprzedaż. Posłuchajmy całej orkiestry.

Setki miliardów euro to sporo pieniędzy, ale za mało, żeby zażegnać ten kryzys. Bo rzecz nie w Grecji ani w Portugalii, ani nawet w felernej konstrukcji euro. To kryzys moralny. Kryzys nieodpowiedzialnych rządów, rozbuchanych świadczeń socjalnych, nadmiernych regulacji, braku wzrostu gospodarczego.

Ekonomiści, jak my wszyscy, próbują odnaleźć się w wulkanicznej gospodarce. Co robić? Kogo słuchać? Skąd czerpać informacje teraz, kiedy zawiodła makroekonomia, nieomylne systemy zarządzania prawdopodobieństwem ryzyka okazały się zbyt omylne? Ba, zawiodły antyspekulacyjne ściany ogniowe na Wall Street - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Jedni produkują stal, inni zegarki, a nasz rząd wyspecjalizował się w reformowaniu kolei. Tworzy spółki, struktury, raz pionowe, raz poziome. Scala, rozdrabnia, mianuje prezesów i robi to z takim przekonaniem, aż sami kolejarze uwierzyli, że są niezależnymi bytami.

"Powiedz mi, co się stało pod Smoleńskiem, a powiem ci, na kogo będziesz głosował w wyborach prezydenckich. To wybór, jaki mogą wytyczyć nam sztaby wyborcze. Konsekwentnie podsycany przez publicystów" - pisze redaktor naczelny "Dziennika Gazety Prawnej" Tomasz Wróblewski.

Kilka dni po dramacie w Smoleńsku rusza spór o miejsce pochówku głowy państwa. Jego efekt będzie tylko jeden: żadna ze stron nie wygra, a Polska przejdzie do historii jako państwo, które nawet w obliczu tragedii nie jest w stanie znaleźć kompromisu.

Ta tragedia wstrząsnęłaby każdym państwem. Po zamachu na nowojorskie wieże, londyńskie, madryckie czy moskiewskie metro zamykano giełdy, rządy nie potrafiły pozbierać myśli, a tym bardziej zapanować nad spiskowymi teoriami paraliżującymi kraj. Prawda, okoliczności były nader różne, ale też ofiary nie były tak znaczące dla funkcjonowania państwa.

Empatia, ponadpartyjna solidarność - "zakończmy te głupie spory". Nie sposób dziś wątpić w szczerość apeli polityków. Płynącej z głębi serca chęci zażegnania konfliktów. Zrozumiałe, że odpychają od siebie pytania o przejmowanie opuszczonych urzędów i stanowisk - pisze Tomasz Wróblewski.

Trudno o równie koszmarny splot dziejów. Prezydent demokratycznej Polski ginie w 70. rocznicę katyńskiego mordu. Katastrofa bez precedensu. Trudno dziś zdobyć się na chłodną analizę politycznych konsekwencji - pisze Tomasz Wróblewski, redaktor naczelny "Dziennika Gazety Prawnej".