Cezary Michalski

Odtajnione przez Amerykanów dokumenty związane ze stanem wojennym potwierdzają smutną prawdę, którą przeczuwaliśmy od dawna. W 1981 roku w Polsce rozgrywały się decydujące o naszym losie wydarzenia. Swoboda manewru nie była zbyt wielka i może tylko polityk genialny umiałby uratować naród przed pacyfikacją lub choćby jej konsekwencje złagodzić - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Prezydent postanowił przygarnąć premiera i zawieźć go do Brukseli rządowym samolotem, który tym razem jemu przypadł w udziale. Któryś z prezydenckich wirtuozów piaru doszedł słusznie do wniosku, że w wojnie podwórkowej, w jaką zamieniła się polska polityka, jeden gest grzeczności ugodzi boleśniej niż tysiąc oskarżeń o alkoholizm, chamstwo czy sypanie kolegów.

Z taśm Klausa, które publikujemy w DZIENNIKU, a które wcześniej prezydent Czech zawiesił w internecie, żeby pokazać, jak liderzy Unii Europejskiej źle go potraktowali, dowiadujemy się jednego. Faceci w Unii zachowują się tak samo jak faceci w polskiej polityce - pisze Cezary Michalski.

Jarosław Kaczyński doprowadził swoją partię do stanu, w którym jedynym wartościowym politycznym potencjałem jest w niej on sam. I dlatego decyzja, żeby samego siebie zniszczyć, jest decyzją o zniszczeniu partii - pisze na łamach DZIENNIKA publicysta Cezary Michalski.

Dla młodych Lech Wałęsa jest wtedy zbyt ostrożny. Dla kolaborantów zbyt nieprzejednany. Ale takim właśnie powinno się być, kiedy się odpowiada za los wielu ludzi. I kiedy jest się obserwowanym przez świat laureatem Pokojowej Nagrody Nobla - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Medycyna potrafi już odraczać śmierć, ale nie zawsze umie przywracać do życia. W tej szarej strefie pomiędzy życiem a śmiercią zagnieździł się lęk i ideologie. Boimy się wszyscy, że pewnego dnia znajdziemy się w sytuacji, kiedy o wyborze momentu naszej śmierci zadecydują inni - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Pakiet antykryzysowy Tuska składa się z zapowiedzi działań, które i tak należało w Polsce przeprowadzić. Premier chce wprowadzić mechanizmy przyspieszające przyswajanie środków unijnych od paru lat pozwalających Polsce odrabiać dystans do narodów, które nie miały pod górkę - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Kaczyńskiemu nie wolno grać własnym ciałem, bo nie jest osobą prywatną, członkiem jakiejś sympatycznej organizacji pozarządowej, ale urzędującym prezydentem Polski. I zaangażował w konflikt w sposób pasujący zarówno Gruzinom, jak i Rosjanom, ale na pewno nie nam, autorytet naszego państwa - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Jeśli w państwie, które nawet w burzliwych latach 90. potrafiło przeprowadzić kompromis aborcyjny, dziś nie uda się doprowadzić do kompromisu w kwestii zapłodnienia in vitro, będzie to oznaczało, że zamiast się czegoś uczyć, głupiejemy - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Na nowy Wielki Kryzys Ameryka i Europa początkowo zareagowały podobnie. Kiedy zaczęła pękać bańka kredytowa wyprodukowana przez prywatne banki, rządy zrobiły z niej bańkę prywatno-państwową. I trudno się dziwić. Bo to właśnie bańka kredytowa finansowała przyspieszony rozwój i przyrost światowego bogactwa w ostatnich latach - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Jeśli Sarkozy chce mieć nową Europę jako partnera Francji w UE, to nie może powtarzać błędów Chiraca, który wpychał polskie elity polityczne w ramiona Busha, a polską opinię publiczną w ramiona eurosceptyków - pisze w DZIENNIKU komentator Cezary Michalski.

Dzisiejsze spotkanie grupy G20 - najważniejszych graczy światowej gospodarki z Ameryki, Europy i Azji - przejdzie do historii. Tak samo jak globalny kryzys, na który spanikowani uczestnicy waszyngtońskiego szczytu próbują znaleźć remedium. A są powody do paniki. Amerykański kryzys finansowy przestał być kryzysem wyłącznie finansowym, jak też jedynie amerykańskim - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Prawdziwe życie Baracka Obamy rozpoczyna się, kiedy przyszły prezydent ma dziesięć lat. Wtedy jego matka - wyzwolona kobieta lat sześćdziesiątych - przestaje włóczyć syna między hipisowskimi dzielnicami San Francisco i Nowego Jorku, Kenią i Indonezją - w ślad za swoimi kolejnymi mężami i kochankami - pisze dla DZIENNIKA Cezary Michalski.

Jeśli Obama wygra te wybory - a tylko cud mógłby uratować McCaina - to Demokraci, z prezydentem i dominacją w obu izbach (w Senacie zbliżającą się do 60 głosów, co uniemożliwi Republikanom nawet zgłaszanie mniejszościowych inicjatyw ustawodawczych), dostaną silny mandat do rządzenia Ameryką. Mandat mocniejszy, niż go miał nawet Ronald Reagan w 1981 r. - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Niemal na pewno w tych wyborach padnie rekord frekwencji na skalę stulecia. Wszyscy mówią, że bez problemu zdeklasowane zostaną nawet wybory z 1960 roku, kiedy do urn poszło 63 procent wyborców w USA. Żeby wybrać Kennedy'ego - pisze Cezary Michalski z Nowego Jorku.