Robert Mazurek

"Nie piłem, bo brałem antybiotyki i nie jeździłem żadnym meleksem. Byłem na jednym ze spotkań założycielskich Stowarzyszenia Ordynacka, ale do niego nie wstąpiłem. Urodziłem się trzynastego, w piątek. Nie jestem przesądny i pecha się nie boję" - wyznaje DZIENNIKOWI poseł PiS Karol Karski.

Z rynsztokiem się nie dyskutuje, z szambem nie prowadzi polemiki. Czasem jednak trudno przejść obok kloaki obojętnie. Niechcący wszedłem na komentarze czytelników portalu tvn24.pl pod informacją, że prezydent odznaczył Zbigniewa Religę Orderem Orła Białego, oraz pod wywiadem z profesorem - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Kubuś z Prosiaczkiem najpierw długo deliberowali, czy Słonie wolą miód czy żołędzie, ale w końcu zastawili sprytną pułapkę na Słonie. Jak to zwykle nie tylko w bajkach bywa, sami w nią wpadli. O rolę Kubusia i Prosiaczka w naszym życiu politycznym biją się wszyscy. Ostatnio poczciwą parą okazali się Donald Tusk i Platforma Obywatelska - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Nareszcie wiadomość, która połączy poważne gazety i portale plotkarskie: bracia Mroczkowie i pani Cichopek przestaną być aktorami. Nie żeby ich wyrzucili z serialu, ale PSL w nowej ustawie zakaże im używania tytułu aktora - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

W zeszłym tygodniu unaoczniła się cywilizacyjna wyższość Donalda Tuska nad Jarosławem Kaczyńskim. Oto gdy prezes PiS musi swym wrogom osobiście gardła podrzynać, to konkurentom premiera przytrafiają się nieszczęśliwe wypadki. Spotyka ich pech - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Za moich młodych lat bawił dowcip: "Chcesz zwiedzić świat? Wstąp do Armii Czerwonej". Przypomniał mi się on po premierze poświęconego Ryszardowi Kuklińskiemu filmu "Gry wojenne", który pokazuje, że zbawca ojczyzny naszej Wojciech Jaruzelski prosił tuż przed 13 grudnia Sowietów o zbrojną interwencję, gdyby mu się wprowadzenie stanu wojennego nie powiodło - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Premier. Cóż za obrzydliwy to typ! Człowiek podły, mały i tchórzliwy. W dodatku dewiant. Zakompleksiony frustrat zachowujący się jak rozkapryszony bobas, któremu wszystkiego mało. A jak tego nie dostaje, daje upust swojej nienawiści i pogardy do wszystkich. Wylewa kubły pomyj, zalewa się żółcią, kipi wściekłością. Doprawdy, premier Kaczyński to koszmarny typ - pisze w DZIENNIKU publicysta Robert Mazurek.

Jedną z wywołujących największe dreszcze rozrywek dziecięcych było podglądanie panów pracujących w prosektorium. Strzegliśmy tej tajemnicy przed maluchami, żeby nie rozpaplały rodzicom i czailiśmy się za oknami - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Rechotu jeszcze mało, ale wierzę, że kiedy tylko dotrą odpowiednie "Przekazy dnia" kpinkom i żartom z wizyty prezydenta na Dalekim Wschodzie nie będzie końca. Zaczęło się od docinków z powodu popijania kumysu i tradycyjnej przyjaźni polsko-mongolskiej - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Może nie wczytywałem się zbyt dokładnie, ale o ile wiem, wiceprezes TVP ma do prezesa TVP pretensje z powodu transmisji "Róż Gali". Nie chodzi o to, że publiczna telewizja pokazała taką żałosną szmirę, ale o to, że za Piękną Parę robiło tam dwóch gejów - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Kiedy słyszę Bronisława Komorowskiego perorującego o ślepym snajperze mierzącym do prezydenta, to nie zdejmuje mnie oburzenie. Raczej zaduma i zdziwienie, że marszałek nie potrafi sobie wyobrazić siebie w takiej sytuacji. A nie jest to niemożliwe - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Porażka na wyjeździe jest bolesna, ale porażka na własnym boisku boli dużo bardziej, wszak kibice to dwunasty zawodnik zespołu. Drużyna Donalda Tuska jeszcze nie przegrała, ale już żąda wymienienia kibiców. Są za mało entuzjastyczni - pisze publicysta DZIENNIKA, Robert Mazurek.

Zmienia się scenografia i kostiumy, czyli warunki zewnętrzne, natomiast istota dramatu pozostaje ta sama. Dylemat, czy się sprzedać, czy nie, pozostaje ten sam, tylko że dawniej sprzedawano się partii, a dziś korporacji - mówi w rozmowie z DZIENNIKIEM Zofia Milska-Wrzosińska, psychoterapeutka

Nie patrząc na światowy kryzys i ogólnopolską tendencję polegającą na nieczytaniu gazet, oddaję się temu nałogowi regularnie. Nudne to, wtórne, ale żyć bez tego nie mogę. Taka karma. Niestety, okazało się to zaraźliwe i moja progenitura domaga się licznych pisemek skierowanych do niej - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Dziękuję. Ze Stefanem Niesiołowskim ostatnimi laty znacznie częściej się nie zgadzałem, niż zgadzałem. Nie ukrywam również, że dziwiło mnie, dlaczego tak szlachetny człowiek jak Andrzej Czuma angażuje swój autorytet w podgryzanie po kostkach pisowskich zagończyków. Nie ten format dla obu panów - chciałoby się rzec. Teraz jednak chcę najszczerzej w świecie podziękować obu posłom PO - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.