Robert Mazurek

Kupiłem mieszkanie, ponoć po pewnym pisarzu. Mam też w domu obraz - znaczy lokal jak najbardziej podpada pod obiekt kultury. Odwiedza mnie średnio 10 osób tygodniowo, po odliczeniu wakacji i epidemii grypy niech będzie, że 300 rocznie. Czekam więc na przelew od władz miasta. Za 4,5 miliona pani prezydent będzie mogła u mnie przeciąć wstęgę - pisze publicysta DZIENNIKA Robert Mazurek.

Odpieprzcie się od generała, dobra? On "jest i pozostanie mężem stanu, osobą, która w decydujących momentach historii Polski zawsze służyła swojej Ojczyźnie", jak to pięknie ujął w swym oświadczeniu rzecznik SLD. I jak ktoś tego nie rozumie, to jest chorym z nienawiści pętakiem, jasne? W dodatku spoconym. (To już inni klasycy, ale w tej sprawie zgodni) - pisze publicysta DZIENNIKA, Robert Mazurek.

Właśnie złapałem się na tym, że nie znam nikogo, kto by interesował się którąkolwiek z działających komisji śledczych. Ja próbuję, choć przebijająca z ich obrad nuda powala i każe przełączać telewizor choćby na telezakupy. Lepszy pas uciskowy dla otyłych od komisji naciskowej - pisze Robert Mazurek, publicysta DZIENNIKA.

Warto czasem użyć internetu nie tylko do wysyłania maili i oglądania pornoli. Zarzuciwszy swe ulubione rozrywki, pożeglowałem na strony MSWiA, gdzie wśród licznych portretów Grzegorza Schetyny z Platinim, politykami zachodnimi i Donaldem Tuskiem (Schetyna na pierwszym planie, Tusk w roli tła, charakterystyczne, nieprawdaż?) błąka się raport "Monitorowanie treści rasistowskich, ksenofobicznych i antysemickich w polskiej prasie" - pisze publicysta DZIENNIKA Robert Mazurek.

Historia przyspieszyła. Wydarzenie gna wydarzenie. A jak nie gna, to się podkręci. "Prezydent odznacza i obraża" - machnęła na pierwszej stronie "Gazeta Wyborcza". Przerażony czytelnik (cóż znowu wymyślił ten Kaczor?!) czyta i oczom nie wierzy - komentuje w DZIENNIKU publicysta Robert Mazurek.

Za wcześnie, by wróżyć klęskę, ale powinien to być dla PO niepokojący zwiastun. Agnieszka Liszka odchodzi z rządu, a gabinet Tuska "poprawia politykę informacyjną". Tak jest zawsze: jak politycy coś spieprzą, to rzecznik musi odejść - pisze Robert Mazurek, publicysta DZIENNIKA.

Doprawdy świat zmienia się w błyskawicznym tempie. Komisja ochrony środowiska Kortezów uchwaliła właśnie rezolucję wzywającą Hiszpanię do przestrzegania Projektu Wielkich Małp. To inicjatywa walcząca o przyznanie człekokształtnym części praw człowieka, jak choćby prawo do życia i wolności - pisze w DZIENNIKU komentator Robert Mazurek.

Europa stała się systemem naczyń połączonych, więc ci Polacy, którzy wyjeżdżają na Zachód, podpatrują tamtejsze wzorce, czasem im ulegają, ale też wnoszą tam swoje zachowania. Kościoły lokalne w Europie są zróżnicowane i spory napływ polskich imigrantów nie pozostaje bez wpływu na nie - mówi w rozmowie z DZIENNIKIEM politolog, ksiądz profesor Piotr Mazurkiewicz.

Trener Benhałer, pomocnik Roger Perejro oraz bramkarz Borubar - to asy naszej drużyny. Przynajmniej według prezydenta, który z fachowo zawieszonym szalikiem dopingował naszych futbolistów. Efekt pijarowskich działań doradców Kaczyńskiego był równie opłakany jak rezultaty naszych kopaczy - pisze Robert Mazurek, publicysta DZIENNIKA.

Szanowni państwo, już to kiedyś ogłaszałem, ale się nie utrwaliło, więc powtarzam: skoro płeć (gender) jest elementem wyboru, to ja jestem kobietą. Tak wybrałem. I w dodatku lesbijką, bo preferuję inne kobiety. I niech mnie teraz kto tknie - kpi komentator DZIENNIKA, Robert Mazurek.

Wałęsa to brzmi dumnie - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek. On jeden ze współczesnych spocznie kiedyś na Wawelu, bo nikt nie będzie wtedy patrzył na jego chwile słabości czy chorobliwą małostkowość. Gotów byłbym poświęcić Wałęsie cały felieton, gdyby nie pewien drobiazg. Oto próbowałem wyrobić dzieciom paszport - pisze Mazurek.

W potoku słów polityków rozprawiających ze swadą najlepszych archiwistów o "Bolku", błędnej taktyce na mecz z Austrią czy wycinaniu lasu w Kongo giną czasem opinie nawet najbardziej zdumiewające. Dlatego w ramach prywatnej akcji "Ocalić od zapomnienia" chciałbym zatrzymać się nad pewną wypowiedzią sprzed tygodnia - pisze felietonista DZIENNIKA, Robert Mazurek.

Zamożne małżeństwo czterdziestolatków wybudowało sobie pod Warszawą dom. Wynajęli stolarza, by zrobił im schody, drzwi, meble. Zamówienie na ćwierć miliona, trzy miesiące roboty. Po miesiącu stolarz umowę zerwał. "Dlaczego?" - spytał jak zwykle rzeczowy właściciel domu, bankowiec z zawodu. "Bo pan jest dla mnie oschły. Ile razy przyjdę, to pańska żona zagada, coś opowie, a pan..." - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Wzruszyłem się. Dzięki naszemu trenerowi i wrażliwym publicystom udowodniliśmy Europie, że ksenofobii i nietolerancji mówimy gromkie "E, tam"! Może być z nas dumny sam przewodniczący rady tolerancji Aleksander Kwaśniewski - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

"O tym, że w Polsce nie rozmawia się na tematy najważniejsze, bo zajmują nas duperele, nawet szkoda pisać. Nie otrząsnąłem się jeszcze z szoku po ogólnonarodowej debacie na temat traktatu lizbońskiego, z której dowiedziałem się, że Palikot pije i uważa, że inni piją, Niesiołowski nienawidzi Kaczyńskiego, a Kurski uważa, że to wszystko przez Tuska" - pisze w DZIENNIKU znany publicysta Robert Mazurek.