Robert Mazurek

Tak szybko odchodzą... To wszystko z przepracowania, stąd brak odporności, a przez niego epidemie. Po "przyczynach osobistych” mamy teraz "problemy zdrowotne" oraz "skrót myślowy" - pisze publicysta DZIENNIKA, Robert Mazurek.

Ten temat musiał się pojawić. I tak długo wytrzymałem, ale to jak fuzja w dramatach Czechowa - w ostatnim akcie musiała wypalić. I ja też muszę. Muszę to wyznać: kocham cię, Telekomunikacjo Polska SA, kocham was, wszyscy akcjonariusze i liczni, za przeproszeniem, członkowie zarządu, rady, i co tam macie - pisze w DZIENNIKU publicysta Robert Mazurek.

Działaczka feministyczna Dominika Bies, jedna z bohaterek "Doliny nicości", nowej powieści Bronisława Wildsteina, choć bardzo chciała, to "nie mogła uwolnić się od niezdrowego pociągu do mężczyzn". Wildstein przeszarżował - żachnąłem się, czytając ten fragment - pisze publicysta DZIENNIKA Robert Mazurek. Zbyt karykaturalne, felietonowe - grymasiłem.

Pani minister nagrywa, tajniacy - jak kukułka - budzą równo o szóstej, autostrad jak nie było, tak nie ma, ale powstaje kolejna drogowa specustawa, po której wybetonują nam kraj w trymiga. Ale nie można powiedzieć, że nic się nie zmieniło, bo przecież zmieniło się wszystko. A co konkretnie? No głównie ten, no klimat - pisze w DZIENNIKU publicysta Robert Mazurek.

Ukąszenie heglowskie miało powodować, że dobroduszne naiwniaki dawały się zaczadzić komunizmem. Ukąszenie kaczyńskie powoduje skutki mniejsze, ale dla pokąsanych nie mniej brzemienne w skutki - nienawidzą Kaczyńskiego, co całkowicie zmienia ich życie - czytamy w DZIENNIKU.

Nareszcie ktoś wziął andyjską przygodę Tuska w obronę - pisze publicysta DZIENNIKA Robert Mazurek. To Rada Etyki Mediów (proszę nie pytać, kto zacz, ważne, że groźnie brzmi) zjechała pismaków i wyraziła ubolewanie, iż "społeczeństwo nie mogło się dowiedzieć o rzeczywistych celach i działaniach premiera, ponieważ wiele mediów skupiło się na nieistotnych incydentach".

Kiedy dowiedziałem się, że na stadiony olimpijskie w Sydney nie można było wnieść butelki pepsi, bo zakazał tego sponsor igrzysk, koncern Coca-Cola, zatrząsłem się z oburzenia. Jakże to, wielkie koncerny będą mi teraz dyktowały, co mam pić, co nosić i pewnie jeszcze co czytać?! Dziś owo święte oburzenie młodzieniaszka wspominam z rozrzewnieniem - pisze publicysta DZIENNIKA, Robert Mazurek.

Ostatnie wyznania Donalda Tuska o narkotykach, winie i kłopotach w relacjach z małżonką obleciały kraj lotem błyskawicy i jak błyskawica - szybko zgasły. Ciekawsze niż to, czemu sztab piarowców ujawnił je właśnie dziś, jest pytanie: co Polacy wybaczają politykom? - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Premierowi Tuskowi doradzałbym, by przeprowadził również badanie na obecność narkotyków. Jestem pewien, że młodzieńcze przygody nie wywołały żadnych zmian w organizmie, ale byłoby wskazane przedstawić wiarygodny raport medyczny w tej sprawie - mówi DZIENNIKOWI Janusz Palikot, poseł Platformy Obywatelskiej.

Schetynizm zawitał w dniu, w którym premier poleciał spotkać się z lamą. Nie Dalaj, tylko taką zwyczajną, peruwiańską. A na dokładkę jeszcze nie wiemy, czy schetynizm to faszyzm, bo głosu nie zabrał Jacek Żakowski, ale wygląda to co najmniej na ziobryzm - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Kąpiele na basenie, sprzedaż biletów kinowych oraz mebli, sprzątanie i wynajmowanie kamienic - to strategiczne zadania, jakimi zajmuje się nasze państwo. I jeszcze długo zajmować się będzie - ironizuje publicysta DZIENNIKA Robert Mazurek.

Sierpień, wiadomo, 1980, strajki, "Solidarność", Grudzień - też wiadomo, dziesięć lat wcześniej, Wybrzeże. Jest jeszcze poznański, a potem radomski Czerwiec i stołeczny Marzec sprzed 40 lat, jest wreszcie polski Październik - zaiste, co miesiąc to martyrologiczna rocznica. Koszmar jakiś, no nie? Na szczęście maj - maj jest od matur, poezji, miłości. I kwitnienia kasztanów, żadnych smutków - pisze w DZIENNIKU publicysta Robert Mazurek.

Historia prowincjonalna, banalna, acz urocza w swej powtarzalności, znacznie przyjemniejsza niż pani Tysiąc przed czy po denominacji. Oto wicestarosta kartuski, jednocześnie szef tamtejszej Platformy Obywatelskiej, niejaki Zielonka o cokolwiek literackim imieniu Juliusz, pokłócił się z muzykantem - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Uciekając przed deszczem z placu zabaw, wtargnęliśmy rodzinką do autobusu. Obok siedziało trzech młodych rockmanów. Sympatyczni, kulturalni, uśmiechali się miło. Rzuciłem okiem na ich oklejone futerały. Zamarłem. "Blood & Honour", "White power", naklejki z uśmiechniętym esesmanem… Uff! Ciekawe, czy byliby równie przyjaźni, gdybyśmy - ja lub żona - nie byli zupełnie biali? Albo gdyby zdradzał nas kształt nosów? Pedalska fryzura? - pisze publicysta DZIENNIKA Robert Mazurek.

Wielkie kukły czy karykatury Churchilla z cygarem czy Adenauera w płaszczu krzyżackim były w pierwszych powojennych pochodach pierwszomajowych czymś nieodzownym. Potem, w latach 60. i 70. z takiej agresywnej propagandy zrezygnowano, a w okresie gierkowskim królował przekaz pozytywny, władza starała się dostosować do czasów - mówi historyk Paweł Sowiński w rozmowie z Robertem Mazurkiem z DZIENNIKA.