Jerzy Pilch

Zeszłotygodniowy sen o Leo Beenhakkerze nie powtórzył się, nie rozwinął, nie wrócił. Wrócił sam Beenhakker. Na łamach 131 numeru DZIENNIKA rozmawiał z nim Artur Szczepanik. Z rozmowy niestety wynika, że godzina wybiła i Leo powinien jednak odejść. Dlaczego? Bo został Polakiem - pisze dla "Kultury" DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Na ulicę Hożą w Warszawie kryzys ekonomiczny dociera krokiem tak żółwim, tak ospałym i tak mylącym, że na razie nie widać symptomów. Albo widać symptomy bardzo małe, albo widać symptomy czego innego. Łatwo o pomyłkę. Zwłaszcza, jak się prowadzi obserwacje powierzchowne i bez zadawania pytań - pisze w DZIENNIKU Jerzy Pilch.

Wolę stracić z Michnikiem, niż zyskać z Zybertowiczem. Jakby przyszło co do czego, bez namysłu wybiorę błąd Michnika niż racje Zybertowicza. Jest to kwestia smaku. Na razie nie pociąga ona za sobą ani moralnego heroizmu, ani umysłowej ekstrawagancji. Co nie znaczy, że nie ma w niej perypetii - pisze w dodatku kulturalnym DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Polskiej ciszy nie ma. Polska cisza jest nieosiągalnym, a w każdym razie bardzo trudno osiągalnym bytem. Amerykanie zagadują - nasi nie? Pierwsze słyszę. W polskich pociągach polska powściągliwość panuje? Raczej polski rejwach. Owszem, komunikacją międzyludzką ten rejwach naznaczony jest w sensie wysoce ekscentrycznym, ale cisza to nie jest w żadnym wypadku - pisze w piątkowym dodatku DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Najgorzej własną sprawę ciągnąć za uszy. Z drugiej strony zostawić ciężko - spadła mi z nieba. Jest okazja na dogłębną analizę, na fundamentalną przemowę, albo przynajmniej na ćwiczenie stylistyczne. Inna rzecz: na ćwiczenie stylistyczne okazja jest zawsze. Powiedzmy tedy: jest okazja napisania sprawdzianu o tym, co ani grzeje, ani ziębi. Czyli o Kaczorach - pisze w piątkowej ''Kulturze'' DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Euro 2008 za nami i warto zastanowić się, co dalej z Beenhakkerem. Na łamach DZIENNIKA publicysta Jerzy Pilch stawia sobie pytanie: "Leo, why?" i odpowiada: Leo musi zostać, bo jest wybitnym trenerem, umie wygrywać eliminacje i z niczego potrafi zrobić coś. No i nie jest Polakiem - dodaje Pilch.

Nie ma potrzeby dziś wieczorem kłopotać Opatrzności. Czuwała nad nami wystarczająco, gdy dała karnego w meczu z Austrią. Ten karny był dla polskich piłkarzy prawdziwym zbawieniem. Pozwoli im wrócić do kraju w roli męczenników, a nie tylko nieudaczników - pisze w DZIENNIKU pisarz i felietonista DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Jedyna nadzieja w złym samopoczuciu Głowy Państwa. Jak Głowa Państwa ma się dobrze - wokół taka pustka, że robi się niedobrze. Ale jak Głowa Państwa źle się czuje, jak Głowa Państwa lewą nogą wstaje, jak Głowa Państwa ma zawroty głowy, jak Głowę w krzyżu łupie, jak na Głowę siódme występują poty - coś się dzieje - pisze Jerzy Pilch w DZIENNIKU.

W ostatni wtorek przed skrótem półfinału Manchester - Barcelona jedna z siedzących w studio żon Benny’ego Hilla (kreował jej rolę redaktor-mężczyzna) oświadczyła, że Manchester jest drużyną dużo lepszą i wynik był sprawiedliwy, ponieważ w ogóle piłka nożna jest sprawiedliwa - wygrywają lepsi. Babon istotnie nie podał wyniku. Oglądaj! Oglądaj! Gap się! Zobaczysz tryumf sprawiedliwości! - pisze felietonista DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Czesław Kłosek w odwecie za uczynienie Brazylijczyka Polakiem oddał order, bo go miał. Wojciech Cejrowski w odwecie za uczynienie z Polski unijnego wasala wyjeżdża na emigrację, bo go stać. Każdy broni Polski wedle środków, którymi dysponuje - pisze publicysta DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Wszyscy wiedzą, że prezesa Listkiewicza trzeba usunąć, a PZPN to banda gangsterów. Ja takiej wiedzy nie mam. W polskiej piłce na pewno pomieszały się porządki - pisze w DZIENNIKU felietonista Jerzy Pilch.

Trzy, cztery, pięć, a może sto pięć. Ilu emigrantów, tyle emigracji. Podobno Sławomir Mrożek znów emigruje. Wraca na emigrację? Rusza w kolejną podróż do Paryża? Powiedzieć, że każdy rasowy pisarz jest w jakimś sensie emigrantem, to nic nie powiedzieć - pisze w DZIENNIKU Jerzy Pilch.

Jak zbojkotować, nie bojkotując? - zastanawia sie publicysta DZIENNIKA Jerzy Pilch. Jaki symbolizm wybrać? Znaczek "Solidarności", czarną tasiemkę, opornik w dres wpięty? Przepisy na nic takiego nie pozwalają. Regulamin olimpijski niczym chiński reżym: na nic nie pozwala. Albo manifestacja wolności, albo dyskwalifikacja - w sumie zero wolności

Jesteśmy i będziemy Dzikimi Polami Unii Europejskiej, jej Siczą, jej Zaporożem, jej Syberią i jej Alaską. Jesteśmy i będziemy, choćby nie wiadomo co. Mamy przechlapane - pisze publicysta DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Patrzę na zakopiańską wystawę "Trzynastu Bram" Staszka Sobolewskiego i swoje inne, osobiste tytuły tym obrazom nadaję. Jakie? Nie powiem. Za bramą bardzo głębokiej i na wskroś duchowej intymności jestem - pisze komentator DZIENNIKA Jerzy Pilch.