Jerzy Pilch

Kto jedzie do Rosji - ryzykuje. Kto jedzie do Rosji i zatrzymuje się w Moskwie - bliski jest zdrady. Kto jedzie do Rosji, zatrzymuje się w Moskwie i rozmawia z Putinem - zostaje zwerbowany - ironizuje publicysta DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Wiadomość, że Telewizja Polska nie będzie transmitowała piłkarskich mistrzostw Europy, jest wiadomością rytualną. W ostatnich latach przed każdym ważniejszym turniejem sportowym TVP musi zazwyczaj przełknąć porcję upokorzeń i przegrać jakąś ważną rywalizację, na ogół z Polsatem - pisze w DZIENNIKU Jerzy Pilch.

Ilekroć słyszę, że wydarzenia zachodzące w "Tygodniku Powszechnym" mają "wymowę symboliczną" - ogarniają mnie złe przeczucia - pisze w DZIENNIKU Jerzy Pilch. Bo odkąd publicysta pamięta, wszystko, co działo się w gazecie, było symboliczne. I prawdziwy cud boski, że "Tygodnik" się ukazuje.

Czytam wydaną nakładem „Twojego Stylu” biografię Roberta Oppenheimera. Rzecz jest opasła i nie mam pewności, czy do końca dojadę. Opasłości nie ma się co dziwić, autorzy Kai Bird i Martin J. Sherwin pracowali nad dziełem 25 lat. Trochę za długo. Nawet jak na przeszło 700 stron. Z drugiej strony i ćwierć wieku przeleci jak z bicza strzelił. Tym skwapliwiej odnotowuję pierwsze zanurzenia w lekturę. Są one wciągające, ale dosyć trudne - pisze w DZIENNIKU Jerzy Pilch.

Człowiek bez polityki czuje się samotny. Człowiek od polityki uzależniony czuje narkotyczny głód. A tu z natury rzeczy czas taki, że nic się nie dzieje. Narodziny Pana Jezusa polityki nie zastąpią. Z sylwestrem to samo. Nic się nie dzieje. Jedynie notowania Platformy rosną. Pogłębia to pustkę. Rosnące notowania Platformy Kaczorów nie zastąpią - pisze w DZIENNIKU felietonista Jerzy Pilch.

"Smutek presję wywiera - nie ma Giertycha i nie ma Leppera. Dusza ku pustce czmycha - nie ma Leppera i nie ma Giertycha" - taką rymowanką otwiera swój felieton podsumowujący 2007 rok Jerzy Pilch. W dalszej części pisarz dodaje: "Kaczory, mając do dyspozycji wszelkie służby, nie były w stanie żadnej dyskretnej akcji skutecznie przeprowadzić, ale to może być argument odwrotny. Może sprawować władzę i knuć równocześnie nie jest tak wygodnie i tak skutecznie jak knuć w opozycji?"

Polską piłką nożną - tak jak prawie wszystkimi dziedzinami życia - rządzą zabobony, jest ich bez liku; w chwili obecnej trzy dominują. Pierwszy zabobon tyczy kibiców; wierzą oni mianowicie, a raczej po zwycięskich eliminacjach do mistrzostw Europy nabrali absolutnej i bezkrytycznej wiary we wszechmoc Leo Beenhakkera - pisze w DZIENNIKU pisarz i publicysta Jerzy Pilch.

Miłość według Wisławy Szymborskiej jest "wszystkim co istnieje", jednak nie w prostym znaczeniu, że mianowicie uczucie to jest jedynym sensem naszego ziemskiego pobytu - raczej na odwrót: w miłości tajemniczość życia specjalnie dobrze, a raczej: specjalnie przeraźliwie jest widoczna - pisze w DZIENNIKU Jerzy Pilch.

Na debatę "Iwaszkiewicz - pozytywista czy kolaborant?" dotarłem w nerwach i w ostatniej chwili. Zbyt prędko po upadku Kaczorów uroiło mi się, że żyję w normalnym kraju i postanowiłem po drodze wpaść na pocztę. Pojmujecie moją naiwność? Jak dodam, że postanowiłem wpaść na pocztę celem odebrania "arcyważnej" przesyłki z ZAiKS-u, macie prawo zarykiwać się ze śmiechu - pisze w DZIENNIKU pisarz Jerzy Pilch.

Jak doskonale pamiętamy, bracia Kaczyńscy byli na siebie pogniewani - pisze publicysta DZIENNIKA Jerzy Pilch. Prezydent gniewał się na brata, że ten nie chce być premierem. Podobno przez całe trzy doby ciche dni trwały.

"Napięcie na scenie politycznej rośnie, widownia tej sceny maleje. Napięcie na scenie, które jest wyłącznie wewnętrzną sprawą aktorów, to nie jest rzecz nowa" - pisze w DZIENNIKU Jerzy Pilch.

Każda nowa inicjatywa literacka: powstanie nowego wydawnictwa, ufundowanie nowej nagrody, powołanie do istnienia nowego pisma itp. winno być z definicji przyjmowane życzliwie. Zwłaszcza u nas - gdzie jest wysoce w tej mierze postnie - każda, najbardziej nawet ryzykowna, instytucjonalna nowina winna być traktowana jako wzbogacenie. Jest - ma się rozumieć - na odwrót. Jest traktowana jako zagrożenie. Co ciekawe, jest traktowana jako zagrożenie przez tych, którym nie zagraża wcale.

Niewątpliwie największą sensacją ostatnich tygodni, a może i lat, jest podana dwa dni temu w DZIENNIKU wstrząsająca wiadomość, że mianowicie prezydent Lech Kaczyński „może i potrafi podjąć dyskusję z intelektualistami”.

Prasa nieustannie odnotowuje jakieś uroczystości czy doniosłe wydarzenia, na których powinien być zarówno prezydent, jak i premier, a jest tylko premier albo jest tylko prezydent.