Jerzy Jachowicz

Agent, szpicel, donosiciel - te określenia w powszechnej opinii zarezerwowano dla konfidentów, którzy podpisali deklarację o tajnej współpracy z SB. Pozostałe formy współpracy uznaje się za niewinne igraszki z tajnymi służbami. Do tych ostatnich zalicza się m.in. KO, czyli kontakt operacyjny. Mówię o tym, aby przybliżyć obraz relacji ks. Henryka Jankowskiego, pseudonim "Libella" lub "Delegat" z SB - pisze Jerzy Jachowicz.

”Po cóż miałbym kłamać po tak długim czasie?” - próbuje szachować ks. Henryk Jankowski, po ujawnieniu przez IPN, że był agentem SB. Z niemal całkowitą pewnością, że o to mu chodzi, mogę odpowiedzieć na jego pytanie. Kłamie, by ukryć kompromitującą go przeszłość - pisze Jerzy Jachowicz.

Partie kochają takich, co przychodzą z grubą kabzą. Liderzy też takich lubią. Dziś Sejm otwarty jest dla każdego. Wystarczy zaoszczędzić nieco grosza dzięki dobremu rozpisaniu majątku i udanemu przerzucaniu kont bankowych - pisze Jerzy Jachowicz, publicysta DZIENNIKA

"Proces stulecia" - taka nazwa przylgnęła do procesu Josefa Fritzla. W tym określeniu nie ma żadnej przesady. Swą nazwę w głównej mierze zawdzięcza zbrodniczej postaci samego Fritzla. Ale też pod wieloma innymi względami był to proces wyjątkowy - pisze JERZY JACHOWICZ

Opinia publiczna Europy z ulgą przyjęła werdykt: dożywocie. Oskarżony był bowiem sprawcą niewyobrażalnych zbrodni. Nie bez powodów przecież Josefa Fritzla nazwano "potworem stulecia", a samą sprawę - "procesem stulecia" - ocenia Jerzy Jachowicz.

Skrucha Josefa Fritzla jest fałszywa. Nic nie uratuje go przed dożywociem. Żaden rozsądny człowiek nie zachłyśnie się jego rzekomą skruchą. Wie, że jest obliczona na zmiękczenie sądu - pisze Jerzy Jachowicz.

Najprawdopodobniej sąd pozostanie nieczuły na argumenty przedstawione przez samego Fritzla, jak i tłumaczenia jego obrońcy. Dlaczego? Wszyscy, którzy znają Fritzla, uważają go za człowieka bardzo inteligentnego. A oto historia, którą sąd pewnie weźmie pod uwagę jako przykład jego sprytu i tupetu - pisze Jerzy Jachowicz.

Byłem jednym z trzech obrońców Stokłosy przed objęciem stanowiska w ministerstwie - mówi Ćwiąkalski. - Jako prokurator generalny i minister sprawiedliwości nie zajmowałem się tą sprawą - dodaje, odpowiadając na zarzut kontaktowania się z rodziną Stokłosów.

Nie wyobrażam sobie, by Josef Fritzl mógł zostać skazany na inny wyrok niż dożywocie. Cały proces ma trwać pięć dni. To dobrze, bo o czym tu mówić? - przyznaje Jerzy Jachowicz. Zauważa, że w Polsce na stole sędziowskim leżałyby dziesiątki tomów z aktami i ekspertyzami, a proces pewnie toczyłby się latami.

"Sto ustaw na setne posiedzenie" - to hasło, rodem jak z PRL, sprawiło, że komisja Janusza Palikota przyjęła projekt ustawy o odpadach medycznych napisany przez lobbystę. W dodatku działającego najbezczelniej, jak to możliwe - bo we własnym interesie - ocenia Jerzy Jachowicz.

Całe życie Andrzeja Samsona wypełniały tajemnice. Nawet śmierć nie dosięgła go jawnie przy świadkach, w świetle dnia, lecz w ciemnościach nocy. W czasie snu. Przypieczętowując prawidłowość, że to wszystko, co u niego koszmarne, było ukryte przed oczami innych - pisze Jerzy Jachowicz.

"Ze zdziwieniem dowiaduję się, że sąd ukarał surowo prof. Andrzeja Zybertowicza w procesie, który wytoczył mu Adam Michnik. Ale wielokrotnie większe zdumienie budzi uzasadnienie wyroku" - komentuje Jerzy Jachowicz, publicysta DZIENNIKA. Dowodzi ono, że sądy wydają kuriozalne decyzje, wbrew najprostszemu poczuciu sprawiedliwości.

Choć Samson to jeden z moich negatywnych bohaterów, żal mi go jako człowieka, bo wiem, że przy całej ohydzie czynów, jakich wedle oskarżenia się dopuścił, wiedział, jaką drogą może próbować je odkupić. Niestety, nie wystarczyło mu na to życia - pisze Jerzy Jachowicz.

"SB na przesłuchaniu szanowała mnie bardziej" - pisał ks. Jerzy Popiełuszko po rozmowie z prymasem Józefem Glempem. Kardynał przez lata nie potrafił wykrzesać z siebie jednoznacznie życzliwego tonu wobec kapelana "Solidarności". O konflikcie "dwóch skromnych ludzi" w Kościele piszą Jerzy Jachowicz i Piotr Zaremba.

Oto mamy kolejnego malowanego rzecznika rządu. Dziś już widać, że Paweł Graś został powołany nie po to, aby naprawdę pełnić przypisaną rzecznikowi rolę. Istotą kolejnego marketingowego zabiegu Donalda Tuska było odcięcie swego szefa gabinetu Sławomira Nowaka od mediów - tłumaczy Jerzy Jachowicz, publicysta DZIENNIKA.