Jan Wróbel

Minister zdrowia zapowiedział tydzień temu, że liczba dziennych zachorowań w Polsce na COVID-19 przekroczy 50 tys. – i słowa dotrzymał.

Kwestia podsłuchów, a także innych działań, których podjęcie ułatwiają systemy elektronicznej inwigilacji jak Pegasus, nigdy nie zostanie uregulowana raz na zawsze doskonałymi procedurami. Bo fundamentem procedur i ich stosowania jest, powiedzmy sobie prawdę, moralność wsparta poczuciem przyzwoitości.

Mejza czy nie Mejza, ksiądz czy nie ksiądz, reżyser czy nie reżyser – każdemu należy się w sprawach karnych sąd. Sąd, a nie osądzenie przez opinię publiczną.

Historia niejako z zasady związana jest ze współczesnością, zatem projekt przedmiotu historia i teraźniejszość jest zdroworozsądkowy – i mój zdrowy rozsądek go popiera. Jednak problemem "normalnej" historii jest to, że większość tematów omawianych na lekcjach nie wiąże się dla ucznia w logiczną całość. Coś tam teraz, coś tam kiedyś – i w HiT będzie tak samo.

Realizm jest piękną cechą. W połączeniu z pewną dawką odwagi (bo jak inaczej przejść przez życie?) i chociażby zarysowaną wizją przyszłości jako szansy, a nie wyroku, zwiększa nadzieję, że widok własnej twarzy w lustrze nie będzie brzydził.

Wymiana ciosów między tygodnikiem "Newsweek" a Bogdanem Rymanowskim w sprawie artykułu o "siewcach głupoty" prowokuje pytanie o sens dziennikarstwa.

Uważam, że sędziowie, skoro już pełnią swój urząd w imieniu nas wszystkich (Rzeczpospolitej!) i dla nas wszystkich, nie powinni chodzić na rocznicowe zjazdy Komitetu Obrony Demokracji.

Moglibyśmy z przerażeniem wołać, że śmierć kosi niby łan, ale siedzimy cicho. Zamknęliśmy się w bańce, by nie dać się zamknąć w domach. Odporność narodu polskiego na codzienne komunikaty o setkach (!) pacjentów zmarłych na COVID-19 i dziesiątkach tysięcy chorych zaczyna mieć w sobie coś przerażającego.

Dwóch Nigeryjczyków siedzi w areszcie od 2019 r. Ich sprawa nie ukazuje rasizmu polskiego wymiaru sprawiedliwości, tylko jego wadliwość (i, chciałoby się rzec, niereformowalność).

Polska rządzona przez prawicę tak bardzo dba o prawa rodziców do wychowania (własnych!) dzieci, że napuszcza dzieci na rodziców – i to za pomocą szkoły.