recenzja

Hossein Amini przed kilku laty dał się poznać jako scenarzysta słynnego "Drive". W swoim reżyserskim debiucie unika jednak stylistycznej brawury właściwej filmowi Nicolasa Windinga Refna. "Rozgrywka" okazuje się niczym więcej niż dziełem solidnego rzemieślnika, zaledwie poprawną realizacją schematów wpisanych w konwencję psychologicznego thrillera.

Są takie filmy, które niejako mimochodem demaskują mechanizmy działania współczesnych mediów. Ukazują hierarchię wartości, w której słowo "moralność" zastąpione jest przez "wyłączność", o etyce dziennikarskiej najwyraźniej nikt nie słyszał, a empatia stanowi wyraz największej słabości.

– Mam tak samo jak ty Czesława Niemena, a w nim… – tak chyba powinien się zaczynać dokument o życiu jednego z największych polskich wokalistów XX wieku.

"Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 1" – trzecią część cyklu opartego na bestsellerowych powieściach Suzanne Collins warto obejrzeć jedynie dla kilkorga aktorów.

Różne są reakcje recenzentów na najnowszy krążek legendarnego kanadyjskiego producenta i muzyka Daniela Lanoisa.

To nie pierwsza płyta, na której wokalistka Eurythmics wykonuje własne wersje standardów innych wykonawców.

Piąta część bourne'owskiego cyklu ma wejść do kin dopiero w 2016 roku, tymczasem można zrobić sobie powtórkę z poprzednich odcinków.

Wznowienia kolejnych płyt Led Zeppelin powinny być żelazną pozycją w płytotece każdego fana mocnego grania.

Elizabeth Taylor i Richard Burton: to był chyba najbardziej brawurowy związek w dziejach kina. Rozstawali się i łączyli, w miłości i gniewie, egzaltacji i smutku. Średnie stany emocjonalne były im z gruntu obce.

Tytuł "Za jakie grzechy, dobry Boże?" idealnie podsumowuje cierpienia odbiorcy zmuszonego do konfrontacji z tą prymitywną komedią.