Witold Sokała

Skuteczna walka o zwiększanie polskiej suwerenności – nie poza, lecz wewnątrz zachodnich struktur integracyjnych i sojuszniczych – jest w rzeczywistości jedyną szansą na zapobieżenie scenariuszom najgorszym: cywilizacyjnej degradacji naszego kraju i pozostawienia go w szarej strefie bezpieczeństwa pomiędzy Wschodem a Zachodem.

Kanclerz Olaf Scholz zapewne spróbuje wysyłać Pekinowi, Waszyngtonowi i stolicom unijnym takie sygnały, jakie ci chcą odebrać, starając się jak najdłużej unikać ostatecznych kroków.

XX Zjazd Komunistycznej Partii Chin potwierdził, że dawne priorytety – rozwój gospodarczy, kooperację ze światem zewnętrznym, modernizację – zastępuje nacisk na bezpieczeństwo, rywalizację i społeczny konserwatyzm.

Teheran oficjalnie zaprzeczył, by przekazał Moskwie drony użyte do ataków na Kijów. Ale fakty przemawiają przeciwko jego wersji.

Łączny roczny PKB państw należących do G7 to prawie połowa światowej gospodarki. Jeśli doliczyć do tego innowacyjność technologiczną i organizacyjną, zdolność do kontrolowania globalnych przepływów finansowych i towarowych – to niewyobrażalna potęga, która właśnie przejmuje rolę, jaką do niedawna rezerwowaliśmy dla Rady Bezpieczeństwa ONZ

Sygnałów o przesuwaniu się sympatii europejskich wyborców nie brakuje. Ostatnie popłynęły ze Szwecji i Włoch. Czy centrum i lewica są już skazane na kolejne porażki?

Albo rząd pod wodzą Liz Truss odbuduje imperium, albo przejdzie do historii jako grabarz Zjednoczonego Królestwa. Opcje pośrednie wydają się mniej prawdopodobne

Z perspektywy lat łatwo ocenić, że strategia Gorbaczowa nie zakładała pokojowego współistnienia ZSRR z zachodnimi demokracjami. Celem było kupienie sobie czasu na modernizację państwa, gospodarki i armii, by odzyskać szanse w globalnym starciu

Nie miejmy złudzeń – wszystko, co Rosjanie podadzą do publicznej wiadomości w sprawie zamachu na Duginę, ma luźny związek z prawdą.

Kreml ma coraz mniej czasu. Jeśli bowiem ruszy udana ukraińska ofensywa na dużą skalę, a rosyjskie społeczeństwo na serio odczuje ekonomiczne skutki sankcji, ze stabilnością władzy obecnej ekipy będzie kiepsko. Stąd wzmożenie propagandowe.

Zamknięcie się w dobrze strzeżonej twierdzy, coraz bardziej wyrafinowane systemy monitoringu i inwigilacji, wymyślne systemy kontroli nie są rozwiązaniem problemu terroryzmu. A wszystko wskazuje na to, że będziemy mieli z nim w Europie znowu do czynienia..

Służby specjalne są cichym, ale niezwykle istotnym aktorem dramatu rozgrywającego się w Ukrainie. I to nie tylko miejscowe, choć one wyszły niedawno z cienia za sprawą dymisjonowania przez prezydenta Zełenskiego szefa SBU Iwana Bakanowa.

Bliski Wschód nie będzie ani amerykański, ani rosyjski. Równie mało prawdopodobne, by miał kiedykolwiek stać się chiński. Już jest – a pewnie będzie coraz bardziej – swój własny.

Paradoks obecnej sytuacji polega na tym, że Rosja sama zaprzepaściła znaczącą część odniesionych wcześniej sukcesów, od skutecznych działań informacyjnych przechodząc do nieskutecznych militarnych bez wyraźnej i uzasadnionej potrzeby

Decyzje o przyjęciu Szwecji i Finlandii oraz o powrocie do niemal zimnowojennych relacji z Moskwą to pierwszoplanowe efekty szczytu Sojuszu Północnoatlantyckiego. Ale w ich cieniu zapadły też inne, ostatecznie nadające Paktowi charakter globalny. I warto zdawać sobie sprawę z ich dalekosiężnych skutków