Witold Sokała

Finowie sami nie wygrają za nas rywalizacji czy wojny z Rosją, ale na ich wejściu do NATO korzysta cały Sojusz i nasz region. Tak pod względem czysto wojskowym, jak i wywiadowczym oraz politycznym.

Pekińska dyplomacja cieszy się z „odwojowania” Hondurasu, ale nie przebiera w słowach, komentując wojaż tajwańskiej liderki i jego potencjalne efekty. Oba kraje odnoszą dyplomatyczne sukcesy i ponoszą porażki, od których w dużym stopniu zależy przyszłość świata.

Krach ekonomiczny i cywilizacyjny groził Rosji nawet bez ataku na Ukrainę i związanych z nim sankcji. "Wojna z NATO" stała się znakomitym alibi dla nieudolnych rządów.

Pauza strategiczna, z którą mieliśmy do czynienia po upadku muru berlińskiego, bezpowrotnie odeszła do historii. Wydarzenia z ostatnich 12 miesięcy to tylko preludium do przeróżnych ciągów dalszych - pisze Witold Sokała

Bardzo możliwe, że chińscy dyplomaci mówią prawdę, zapewniając o badawczym charakterze zestrzelonego balonu. Tyle że nie jest to cała prawda

Czy to w Niemczech, czy w Polsce hasła nowych "ruchów pokojowych" zaskakująco przypominają te z czasów zimnej wojny. Modus operandi agentury wpływu też jest dziwnie podobny.

Petr Pavel czy Andrej Babiš? Czesi po raz trzeci w historii wybierają prezydenta w wyborach bezpośrednich i przy okazji być może decydują o przyszłych losach naszej części Europy.

W Afryce toczy się inna odsłona tej samej globalnej gry, co tuż za naszą wschodnią granicą. I de facto z tymi samymi przeciwnikami, choć nie zawsze jest to widoczne na pierwszy rzut oka.

Zamiast drżeć na samą myśl o możliwym rozpadzie Rosji, należy zawczasu budować sobie instrumentarium do zarządzania tym procesem. W przeciwnym razie to Rosja kiedyś znów „zarządzi” naszymi kryzysami.

Globalna wojna, której perspektywa martwiła wiele osób przy świątecznych stołach, raczej nie wybuchnie w najbliższym czasie, ale wstrząsów i kłopotów i tak nam nie zabraknie.

Na szczęście okazało się, że wojna jest kiepskim narzędziem załatwiania interesów na arenie międzynarodowej. Być może dzięki tej nauczce wciąż mamy pokój na Indo-Pacyfiku, a Pekin nie zdecydował się na agresję przeciwko Tajwanowi.

Najbliższa dekada może być okresem decydującym dla przyszłości wielu krajów Azji. Dziś są rozdarte pomiędzy wielkimi możliwościami a dysfunkcjonalnymi konfliktami zewnętrznymi i wewnętrznymi ograniczeniami.

Brutalna prawda jest taka, że w razie starcia z przeciwnikiem dysponującym takimi zdolnościami ofensywy powietrznej jak dzisiejsza Rosja, nasz imponujący sprzęt pancerny i artyleryjski na ziemi będzie względnie łatwym celem.

Rośnie ryzyko, że Rosja zarzuci dotychczasową politykę i udostępni Teheranowi zapasy wzbogaconego uranu lub po prostu gotowe głowice. To zaś byłby punkt zwrotny o trudnych do przewidzenia konsekwencjach

Bon mot Wołodymyra Zełenskiego, który przemawiając do uczestników szczytu G20 na Bali, określił obradującą grupę jako „G19”, niesłusznie przeszedł prawie bez echa, a trafnie obrazuje sytuację: dla Rosji nie ma tam już miejsca.