Witold Sokała

Straszenie terrorystami, których samemu się tworzy, czy użyciem broni atomowej należy do starego arsenału wojny informacyjnej. W erze mediów społecznościowych tym ważniejsza jest umiejętność odróżniania blefu od realnego zagrożenia.

Coraz większa grupa krajów zaczyna aktywnie działać na rzecz końca wojny w Ukrainie. To znak, że prawie nie ma już takich, które nie byłyby nią zmęczone. Problem w tym, że na razie prawie każdy inaczej sobie ów koniec wyobraża.

Niedzielne wybory prawdopodobnie wygra centroprawicowa Partia Ludowa, po czym wejdzie w koalicję z radykalnie prawicowym ugrupowaniem Vox. I zapewne będzie to dopiero początek prawdziwej politycznej korridy.

Szczyt NATO w Wilnie to mocny symbol upadku, do jakiego został doprowadzony rosyjski projekt imperialny. Zresztą głównie wysiłkiem samych Rosjan i ich elity politycznej.

Kremlowski reżim ma po nieudanym buncie Jewgienija Prigożyna spore problemy, które w ostatecznym rozrachunku mogą zdecydować o jego losach.

Szwedzi nie mają złudzeń, że wojenne niepowodzenia Rosji paradoksalnie mogą skłonić Kreml do prób ucieczki do przodu – w tym ataków na inne państwa.

Kilkanaście godzin po zakończeniu "puczu" Prigożyna wciąż mamy więcej pytań niż pewnych odpowiedzi.

Jeśli do rana Putin nie zdoła stłumić buntu, a oddziały Prigożyna będą się nadal zbliżać do Moskwy, w dodatku przy biernej postawie wielu jednostek armii i sił bezpieczeństwa - wszystko stanie się możliwym.

Rosja przegrywa tam, gdzie do gry wchodzą czołgi, karabiny i żołnierze. Za to na froncie informacyjno-propagandowym po krótkotrwałym załamaniu ma się znów coraz lepiej. Nie bez pomocy Zachodu.

Nawet jeśli PiS wycofa się z pomysłu specjalnej komisji, mleko już się rozlało. A przynajmniej jego część w postaci utraty zaufania sojuszników, zdeprecjonowania polskich służb i rozpowszechnienia przekonania, że partyjny interes jest ważniejszy niż bezpieczeństwo.

Tu nie chodzi tylko o klimat czy bezpieczeństwo energetyczne. W wewnątrzunijnych walkach atomu i OZE ścierają się tak naprawdę interesy sterników UE – Niemiec i Francji

Spodziewana batalia ma szansę stać się jedną z kluczowych bitew w historii. Ale nawet jeśli do niej nie dojdzie, to będzie warta odnotowania w podręcznikach sztuki wojennej przynajmniej jako przykład udanego blefu.

Wizja mocarstwowej Polski, która w przyszłości odgrywa rolę głównego partnera Waszyngtonu w Europie, korzystając z dobrodziejstw gospodarczej i technologicznej kooperacji z USA, jest kusząca. Pytanie, na ile realistyczna.

Nie chodzi o to, by siać panikę. To właśnie na niej najbardziej zależy terrorystom. Przeciwnie, wymogiem naszych czasów jest aplikowanie społeczeństwu szczepionki przeciwko zagrożeniu. Jej składniki to świadomość, że coś może się zdarzyć, oraz wiedza, jak należy się zachować, gdyby faktycznie się zdarzyło.

Ewidentnym beneficjentem wycieku jest Rosja. Nie tylko z powodu "istotnego uzysku informacyjnego", ale – co może ważniejsze – z powodu licznych kłopotów USA w relacjach z Ukrainą i krajami trzecimi.