król

Juan Carlos nie jest już królem Hiszpanii. Po 39 latach sprawowania władzy hiszpański monarcha podpisał dzisiaj akt abdykacji, którą ogłosił 2 czerwca.

Abdykacja Juana Carlosa będzie skromną uroczystością - wyjaśnia ekspert do spraw protokołu dyplomatycznego doktor Janusz Sibora. O 18.00 hiszpański król podpisze akt abdykacji.

Hiszpański senat zdecydowaną większością głosów zatwierdził abdykację króla Juana Carlosa.

Abdykacja Juana Carlosa powinna być początkiem zmian konstytucyjnych i ustrojowych w Hiszpanii. Tak twierdzą liderzy tamtejszych ugrupowań lewicowych i chcą, aby ustąpienie z tronu króla wykorzystać do przeprowadzenia referendum. Wtedy Hiszpanie wybraliby między monarchią a republiką.

Abdykuje król Hiszpanii, Juan Carlos de Borbon. Jego miejsce zajmie następca tronu, książę Filip. O decyzji hiszpańskiego dworu poinformował na konferencji prasowej premier Mariano Rajoy. Jeszcze dzisiaj Juan Carlos wystąpił przed kamerami, i osobiście wyjaśnił przyczyny swojej decyzji.

Zainteresowanie polityką, mimo dramatycznych wydarzeń na Ukrainie, jest coraz słabsze. Politycy się nam znudzili. Nie w tym przyczyna, że mamy o nich kiepskie zdanie, bo bywa różnie, lecz w tym, że ani ich spory, ani poglądy, ani plany, ani osoby już nas nie ciekawią i tak jest w całym zachodnim świecie.

Nie jest prawdą, że autorytety już nie istnieją, że społeczeństwo ich nie potrzebuje lub że w demokracji wszyscy jesteśmy równi i nikt nie może stanowić wzoru dla innych. W pewnych okresach, zwłaszcza w czasach stabilnych, wzory i autorytety nie są nam pilnie potrzebne. Ale niech tylko pojawi się ślad zagrożenia tej stabilności (gospodarczej, finansowej czy militarnej), natychmiast ich szukamy. Jeżeli sięgniemy wyobraźnią nieco dalej, to dostrzeżemy, że nastąpiła niezwykła zmiana dotycząca istniejących lub potencjalnych autorytetów.

Michał Marusik, "jedynka" na warszawskiej liście Nowej Prawicy Janusza Korwin-Mikkego nie ukrywa, że jest monarchistą. Jego zdaniem "najlepiej by było", gdyby Polacy mieli na tronie swojego króla.

Na początku 1979 r. ukazał się pierwszy numer podziemnej „Res Publiki”, a w nim nasza duma, czyli wielki tekst Stefana Kisielewskiego „Czy geopolityka straciła znaczenie?”. Wokół tego tekstu rozgorzała wielka dyskusja, wielka jak na tamte czasy i prasę nielegalną. Kisiel argumentował, że wbrew ówczesnym poglądom (na przykład Kissingera) geopolityka jest równie ważna jak w XIX wieku, jego oponenci, że są już tylko mocarstwa, a rola państw narodowych jest znikoma, zwłaszcza wobec istnienia broni nuklearnej. 

Z okazji opublikowania książki o Angeli Merkel polska prasa zamieszcza wywiady z jej autorem Stefanem Korneliusem. W jednym z nich powiada on, że Niemcy oczekują polityki małych kroków, a poparcie dla Merkel wynika z tego, że taką politykę prowadzi.