Ponad 250 zachorowań na krztusiec odnotowano w Bułgarii w ostatnim tygodniu. Zmarła dwójka niemowląt. Minister zdrowia Galia Kondewa poinformowała, że w związku z podwyższającą się liczbą zarażeń w kraju rośnie napięcie, a główny inspektor sanitarny Angel Kunczew przestrzegł przed epidemią.
Dwójka niemowląt, które zmarły w tym tygodniu, pochodziła z zachodniego miasta Kiustendeił, miały poniżej 3 miesięcy i nie były zaszczepione. Krajowe centrum ds. zaraźliwych chorób poinformowało, że tylko w ostatnim tygodniu odnotowano 54 przypadki zachorowań na krztusiec wśród dzieci, przeważnie w wieku 8-10 lat.
Inspektor sanitarny z niepokojem stwierdził, że szczepienia przeciw tej chorobie w ostatnim czasie nie są regularne, niemało rodziców sprzeciwia się im niezależnie od zapewnień lekarzy w ich skuteczności. Resort zdrowia zobowiązał lekarzy rodzinnych do aktualizacji harmonogramu szczepień i wystawiania wezwań dla rodziców niezaszczepionych dzieci.
Jak się zakaża?
Krztusiec wywołuje bakteria Bordetella pertussis. Objawy: silny, napadowy kaszel, duszności i wymioty.
Zakażenie krztuścem - droga kropelkowa, bezpośredni kontakt z osobą zarażoną, kaszel i kichanie, wydzieliny z dróg oddechowych chorej osoby.
Co to jest krztusiec?
Krztusiec (koklusz) – ostra, bakteryjna choroba zakaźna układu oddechowego, charakteryzująca się nawracającymi napadami uporczywego kaszlu, niekiedy z bezdechem i zaburzeniami oddechowymi. Jest wywoływana przez Gram-ujemną pałeczkę krztuśca (Bordetella pertussis). Przechorowanie krztuśca pozostawia długotrwałą odporność organizmu, ale powtórne zachorowanie jest możliweOkres wylęgania choroby wynosi zwykle 7-14, czasem do 20 dni. Objawy choroby:
- I faza choroby (faza kataralna – trwa ok. 2 tygodni): nieżyt dróg oddechowych, osłabienie, ból gardła, katar, suchy kaszel, zapalenie spojówek, stany podgorączkowe.
- II faza choroby (faza napadowego kaszlu – trwa ok. 10 tygodni): typowy, napadowy kaszel z bezdechami i krztuścowym „pianiem”, na koniec wymioty.
- III faza choroby (faza zdrowienia – trwa ok. 2 tygodni lub dłużej). Kaszel stopniowo słabnie, ale z okresowym nasileniem przy dodatkowych infekcjach.
źródło: Wikipedia
Jak wykryć i jak leczyć?
Poza obserwacją m.in. pobiera się wymaz z gardła, aby potwierdzić obecność bakterii Bordetella pertussis. Bada się też poziom przeciwciał przeciwko toksynie krztuścowej. Testem diagnostycznym jest PCR (wykrycie DNA bakterii Bordetella pertussis w pobranych próbkach)
Podstawowa metoda leczenia to antybiotyki. Nieleczona choroba prowadzi do powikłań takich jak:
- zapalenie płuc,
- zapalenie ucha środkowego,
- drgawki,
- uszkodzenia neurologiczna
Najbardziej narażone są niemowlęta.
Szczepienia na krztusiec
W Polsce stosowane są szczepienia przeciw krztuścowi z zastosowaniem szczepionki skojarzonej Di-Per-Te, wraz z anatoksyną tężcową (tężec) i toksoidem błoniczym (błonica). Dzięki wprowadzonym w 1960 roku masowym szczepieniom zapadalność na krztusiec zmalała ponad 100-krotnie,
Są dwa rodzaje szczepionek:
- szczepionka, gdzie składnik krztuścowy jest pełnokomórkowy (skrót: DTwP) – czas uodpornienia 10-12 lat
- szczepionka, gdzie składnik krztuścowy jest bezkomórkowy (skrót: DTaP) – czas uodpornienia ok. 5 lat
Ze względu na zmniejszanie się z biegiem czasu poziomu odporności na krztusiec, po zakończonym pełnym uodpornieniu konieczne jest stosowania następnych dawek przypominających szczepionki (w 19 roku życia, a następnie co 10 lat).
Po podaniu szczepionki mogą wystąpić:
- lekkie i miejscowe odczyny poszczepienne (np. ból, obrzęk i zaczerwienienie w miejscu wkłucia)
- oraz ciężkie, niepożądane odczyny poszczepienne (NOP) – częstość występowania 1:10.000 szczepień
- zespół hipotoniczno-reaktywny
- drgawki gorączkowe
- ciężkie reakcje alergiczne
Ciężkie, niepożądane odczyny poszczepienne mijają bez pozostawienia trwałych następstw. Ocenia się, że są 2-krotnie częstsze po szczepionkach pełnokomórkowych niż bezkomórkowych.
