Dlatego dzięcioł stuka w drzewo? Oto czego szuka pod korą

Dlaczego dzięcioł dziobie w drzewo?

Dzięcioły są wyjątkowo dobrze przystosowane do życia na pniach i konarach. Ich mocny dziób pozwala rozkuwać korę oraz fragmenty drewna, pod którym mogą kryć się owady i ich larwy. Właśnie poszukiwanie pożywienia jest jednym z najczęstszych powodów charakterystycznego stukania. Nie każde uderzanie dziobem oznacza jednak żerowanie. Dzięcioły wykuwają również dziuple, w których później zakładają gniazda. W okresie godowym niektóre gatunki intensywnie bębnią w suche konary lub inne dobrze rezonujące powierzchnie. W ten sposób zaznaczają swoją obecność i porozumiewają się z innymi osobnikami.

Czy dzięcioły rzeczywiście wybierają górne części drzew?

Dzięcioła często można zobaczyć wysoko na pniu albo na grubych konarach, ale nie oznacza to, że zawsze szuka pokarmu w koronie drzewa. Miejsce żerowania zależy przede wszystkim od gatunku, rodzaju drzewa oraz tego, gdzie akurat znajduje się pożywienie. Jeśli larwy owadów ukrywają się pod korą wyżej położonych części pnia, ptak będzie szukał ich właśnie tam. Innym razem można go spotkać znacznie niżej, a niektóre gatunki schodzą nawet na ziemię. Dobrym przykładem jest dzięcioł zielony, który chętnie wyszukuje mrówki w trawie.

Gdzie dzięcioł ma gniazdo?

Dzięcioły nie budują typowych gniazd z gałązek, tak jak robi to wiele innych ptaków. Zamiast tego wykują w pniu drzewa dziuplę, która staje się miejscem lęgowym. Najczęściej wybierają drewno bardziej miękkie albo częściowo spróchniałe, ponieważ łatwiej wydrążyć w nim odpowiednią komorę. Wewnątrz dziupli samica składa jaja, a po wykluciu młode pozostają tam pod opieką rodziców aż do momentu, gdy są gotowe opuścić schronienie. Co ciekawe, takie dziuple są bardzo ważne również dla innych mieszkańców lasu. Kiedy dzięcioły przestają z nich korzystać, mogą zamieszkać w nich m.in. sikory, szpaki, kowaliki, nietoperze czy niewielkie ssaki.

Jak dzięcioł utrzymuje się na pionowym pniu?

Poruszanie się po niemal pionowym pniu wymaga specjalnych przystosowań. Dzięcioły mają silne palce zakończone ostrymi pazurami, dzięki którym mogą mocno chwytać korę. Duże znaczenie ma także sztywny ogon, którym ptak podpiera się o pień i stabilizuje ciało podczas wspinaczki. Dzięki temu dzięcioł może sprawnie przemieszczać się po drzewie i zatrzymywać dokładnie tam, gdzie pod korą znajduje się pożywienie. Jeśli widzimy go wysoko na pniu, zwykle nie jest tam przypadkowo - najczęściej podąża za pokarmem albo szuka odpowiedniego miejsca do wykucia dziupli. Takie przystosowanie pozwala mu skutecznie wykorzystywać miejsca, do których wiele innych ptaków nie ma dostępu. Połączenie mocnych pazurów i sztywnego ogona sprawia, że może długo utrzymywać się na pniu bez utraty równowagi.