Bliskość kota a samopoczucie opiekuna. Co wykazało badanie?

Jak naukowcy mierzyli bliskość kota i człowieka?

Zespół Saho Takagi przez miesiąc badał codzienne życie 29 kotów i 19 opiekunów. Do kocich obroży przymocowano niewielkie nadajniki Bluetooth. Sygnał rejestrowany przez smartfon opiekuna pozwalał oszacować, jak blisko siebie przebywali w domu. Opiekunowie wypełniali też kwestionariusze dotyczące nastroju, a w próbkach moczu ludzi i kotów badacze oznaczali stężenia oksytocyny i kortyzolu. Próbki moczu pobierano w trakcie badania trzykrotnie, ale od pięciu kotów nie udało się ich uzyskać. Wyniki ukazały się 14 października 2026 r. w czasopiśmie "iScience”. Dwa dni później o badaniu poinformował Uniwersytet w Kioto.

Opiekunowie, którzy przebywali bliżej kotów, deklarowali więcej energii

Osoby, które na co dzień przebywały bliżej swoich kotów, uzyskiwały wyższe wyniki w części kwestionariusza mierzącej wigor, czyli poczucie energii i gotowości do działania. Czas, jaki upłynął od zamieszkania z kotem, nie wykazywał podobnego związku. Pomiar obejmował bliskość podczas zwykłych domowych zajęć. Kot mógł leżeć przy człowieku podczas czytania czy pracy, a telefon rejestrował sygnał z obroży również wtedy, gdy opiekun go nie głaskał.

Co wykazały pomiary oksytocyny i kortyzolu?

Gdy stężenie oksytocyny w moczu opiekuna było wyższe, zwykle wyższe stężenie tego hormonu obserwowano też u jego kota. Oksytocyna bierze udział m.in. w tworzeniu więzi społecznych. Wyższe stężenie tego hormonu u kota wiązało się również z niższym stężeniem kortyzolu i mniejszym nasileniem negatywnych emocji u opiekuna. Kortyzol uczestniczy m.in. w reakcji organizmu na stres. Stężenia kortyzolu u kotów i ich opiekunów były ze sobą słabo powiązane. Naukowcy przyjrzeli się też temu, jak zwierzęta reagowały na obecność obcej osoby. W dodatkowej próbie koty z wyższym stężeniem oksytocyny chętniej podchodziły do nieznajomego.

Czy obecność kota poprawia nastrój?

Badanie objęło niewielką grupę, a 16 z 19 opiekunów stanowiły kobiety. Obserwacje pozostawiają otwarte pytanie, czy to bliskość kota sprzyja lepszemu samopoczuciu, czy osoby, które czują się lepiej, częściej spędzają czas w pobliżu zwierzęcia. Autorzy zwracają też uwagę na wspólne otoczenie. Na zachowanie kota i samopoczucie człowieka mogą wpływać te same warunki w domu. Znaczenie ma też dokładność pomiaru. Siła sygnału Bluetooth zależy m.in. od układu pomieszczeń i ścian, więc odległość między kotem a opiekunem można było jedynie oszacować. Kolejne badania mogłyby sprawdzić, czy podobna zależność pojawia się w większej grupie i czy znaczenie ma to, jak ludzie i koty spędzają razem czas.