Opuszki łap psa – co oznacza ich kolor, suchość i pękanie?

Jak wyglądają zdrowe opuszki psa?

Opuszki psich łap są przystosowane do codziennego kontaktu z różnymi nawierzchniami. Amortyzują wstrząsy podczas ruchu, ułatwiają poruszanie się i zabezpieczają łapy przed urazami. Pokrywająca je warstwa jest grubsza i bardziej wytrzymała niż skóra w innych częściach ciała. Zdrowe opuszki powinny być elastyczne, bez ran, głębokich pęknięć, opuchlizny czy sączących się zmian. Nie oznacza to jednak, że muszą być idealnie miękkie - u dorosłych i aktywnych psów często są lekko szorstkie. Różnić może się także ich zabarwienie: od różowego i brązowego po czarne lub wielobarwne. Sam kolor nie świadczy więc o problemach zdrowotnych.

Suche i popękane opuszki. Co może być przyczyną?

Lekko szorstkie opuszki są u psów czymś naturalnym. Niepokój powinny wzbudzić natomiast wyraźne przesuszenie, łuszczenie się skóry oraz głębsze, bolesne pęknięcia. Takie zmiany mogą pojawiać się m.in. po kontakcie z gorącym asfaltem, mrozem, solą drogową czy drażniącymi środkami chemicznymi. Ważną wskazówką jest również zachowanie pupila. Kulawizna, unikanie spacerów, uporczywe wylizywanie ap lub ból przy dotyku powinny skłonić opiekuna do dokładnego sprawdzenia opuszek. Uszkodzona skóra może krwawić, a powstałe ranki zwiększają ryzyko zakażenia.

Czerwone i obrzęknięte opuszki u psa

Zaczerwienione, opuchnięte lub cieplejsze niż zwykle łapy, a także uporczywe lizanie mogą świadczyć o rozwijającym się podrażnieniu lub zapaleniu. Przyczyną bywają m.in. otarcia, ukąszenia owadów, alergie, infekcje bakteryjne lub grzybicze. Warto dokładnie sprawdzić również miejsca między palcami, gdzie mogą znaleźć się drobne kamyki, nasiona roślin, grudki zaschniętego błota czy splątana sierść. Jeśli dolegliwości utrzymują się, stają się bardziej dokuczliwe lub pies wyraźnie cierpi, najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Kiedy opuszki stają się zbyt twarde?

Przy nadmiernym rogowaceniu opuszki stają się wyraźnie grubsze, twardsze i bardziej chropowate. Zmiany mogą występować zarówno na pojedynczej łapie, jak i na kilku jednocześnie. Nie zawsze są efektem częstego chodzenia po twardych nawierzchniach - ich podłoże może być różne. Jeżeli zrogowacenie jest znaczne, pojawiają się pęknięcia, ból lub problemy z chodzeniem, psa powinien zbadać weterynarz. Pogrubiałej skóry nie powinno się usuwać na własną rękę ani smarować preparatami dla ludzi bez konsultacji ze specjalistą.

Jak dbać o psie łapy?

Kontrola psich łap po spacerze trwa krótko, a może pomóc wcześnie wychwycić otarcia, ranki, pęknięcia czy drobne przedmioty znajdujące się między palcami. Zimą warto dokładnie oczyszczać łapy z soli oraz preparatów używanych do posypywania chodników. Latem z kolei trzeba uważać na rozgrzany asfalt, który w słoneczne dni może osiągać temperaturę groźną dla opuszek. W upalne dni bezpieczniej wybierać spacery rano i wieczorem oraz, jeśli to możliwe, prowadzić psa po trawiastych, zacienionych powierzchniach.

Czy czarne opuszki oznaczają, że pies jest zdrowy?

Kolor opuszek zależy przede wszystkim od pigmentacji. U zdrowych psów mogą być zarówno ciemne, jak i różowe czy wielobarwne. Ważniejsze od samego koloru są nagłe zmiany wyglądu, rany, obrzęk i bolesność.

Czy opuszki psa powinny być miękkie?

Powinny być przede wszystkim sprężyste i nie powodować bólu. Lekko szorstka powierzchnia jest normalna, szczególnie u psów, które dużo spacerują.

Dlaczego pies ciągle liże łapy?

Przyczyną może być podrażnienie, skaleczenie, ciało obce, alergia lub stan zapalny. Sporadyczne lizanie nie musi oznaczać choroby, ale uporczywe wylizywanie łap warto skonsultować z weterynarzem.

Czy można smarować psu opuszki kremem dla ludzi?

Nie należy stosować przypadkowych preparatów. Pies może zlizywać kosmetyk z łap, a niektóre jego składniki mogą być dla zwierzęcia niewskazane. Bezpieczniej używać produktów przeznaczonych dla psów lub preparatu zaleconego przez lekarza weterynarii.

Kiedy wygląd opuszek powinien zaniepokoić?

Do weterynarza warto zgłosić się szczególnie wtedy, gdy pojawia się krwawienie, głęboka rana, silny obrzęk, wydzielina, wyraźny ból lub kulawizna. Niepokojące są również zmiany, które utrzymują się albo stopniowo nasilają.