Orki polują na rekiny. Ich niezwykła strategia zaskakuje naukowców

Orki znajdują się na samym szczycie oceanicznego łańcucha pokarmowego i potrafią polować nawet na groźne rekiny, w tym żarłacze białe. Robią to zespołowo, wykorzystując strategie przekazywane między osobnikami. Najbardziej zaskakuje jednak to, co wybierają ze swojej ofiary. Badacze zauważyli, że szczególnie interesuje je jeden organ - wątroba rekina.

Orka kontra rekin. Kto jest na szczycie oceanicznego łańcucha pokarmowego?

Żarłacz biały jest jednym z najpotężniejszych drapieżników oceanów. Osiąga imponujące rozmiary, ma silne szczęki i doskonale rozwinięte zmysły. Mimo to również on może paść ofiarą orki. Te największe przedstawicielki rodziny delfinowatych swoją skuteczność zawdzięczają nie tylko sile, lecz także inteligencji i współpracy. Polują w grupach, koordynują ataki i dopasowują strategię do rodzaju zdobyczy, dzięki czemu są w stanie pokonać nawet duże rekiny.

Dlaczego orki wybierają wątrobę rekina?

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów polowań orek na rekiny jest sposób, w jaki wykorzystują zdobycz. Drapieżniki nie zawsze zjadają całą ofiarę - często interesuje je przede wszystkim wątroba. U rekinów organ ten jest wyjątkowo duży i bogaty w tłuszcze, a dodatkowo odgrywa ważną rolę w utrzymaniu pływalności. Dla orek stanowi więc wysokoenergetyczny pokarm. Zwierzęta mogą wybierać najbardziej odżywczą część zdobyczy, pozostawiając resztę ciała. Takie zachowanie zaobserwowano w 2025 roku w Zatoce Kalifornijskiej, gdzie orki polowały na młode żarłacze białe. Zarejestrowane materiały pokazały, że po ataku żerowały właśnie na ich wątrobach.

Polowanie wymaga doświadczenia i współpracy

Sposób zdobywania pożywienia przez orki może różnić się pomiędzy poszczególnymi populacjami. Niektóre grupy polują głównie na ryby, inne wybierają foki, lwy morskie lub większe ssaki morskie, a są też takie, które atakują rekiny. Techniki te nie muszą być wyłącznie instynktowne. Orki mają dobrze rozwinięte zdolności społeczne, a młode osobniki obserwują starsze i przejmują od nich określone zachowania. Naukowcy mówią w tym kontekście o kulturze zwierząt. Sposoby polowania i zdobywania pokarmu mogą być przekazywane kolejnym osobnikom w obrębie grupy.

Zobacz również

Żarłacze białe mogą unikać miejsc, w których pojawiają się orki

Obecność orek może zmieniać zachowanie rekinów. U wybrzeży Republiki Południowej Afryki odnotowano wyraźne zmiany w występowaniu żarłaczy białych w miejscach, gdzie wcześniej obserwowano je regularnie. Jednym z możliwych powodów jest presja ze strony orek, która może skłaniać rekiny do opuszczania tych obszarów. Naukowcy zaznaczają jednak, że wpływ mają także działalność człowieka, dostępność pokarmu i warunki środowiskowe.

Orki są mistrzami adaptacji

Polowania na rekiny pokazują, jak elastyczne potrafią być strategie łowieckie orek. Zwierzęta te nie tylko współpracują ze sobą, ale również korzystają ze zdobytego doświadczenia i mogą specjalizować się w polowaniu na określone ofiary. Każda kolejna obserwacja pozwala naukowcom lepiej poznawać relacje między największymi drapieżnikami oceanów. Orka i żarłacz biały zajmują wysokie miejsca w morskiej sieci pokarmowej, dlatego zmiany w ich zachowaniu mogą oddziaływać także na inne gatunki. To pokazuje jak skomplikowanym systemem zależności jest życie w oceanach i jak wiele jego elementów wciąż pozostaje dla badaczy zagadką.